47

BOYLE HEIGHTS, LOS ANGELES

Kim Bass heeft te veel wodka gedronken en te veel wiet gerookt. Maar goddomme, een meid moet toch een beetje lol hebben. Ze denkt aan de lol die ze heeft gehad en wat ze heeft bijverdiend, terwijl ze in haar handtas naar de sleutel van haar appartement zoekt. Ze wil naar binnen, piesen, onder de douche en dan slapen. Even wat rust voordat het leven weer helemaal opnieuw begint.

      Ze duwt de voordeur open en struikelt over de mat als ze naar binnen stapt. De deur slaat achter haar dicht en ze ligt languit met haar gezicht naar beneden in het donker. Ze voelt een felle pijn aan haar achterhoofd. Een enorme kracht drukt pijnlijk in het midden van haar rug, terwijl ze hard aan haar haar omhoog wordt getrokken. Als ze zou kunnen, zou ze de hele boel bij elkaar schreeuwen. Maar er zit iets strak om haar keel dat haar doet stikken. Ze graait naar haar hals. Haar hoofd slaat tegen de vloer. Een nog gruwelijker gewicht drukt in haar rug. Ze kan niet meer ademen, laat staan schreeuwen.

      Het bloed bonkt in haar hart. Iemand knijpt haar keel dicht. Een panische angst kolkt in haar borst. De ondraaglijke pijn houdt een fractie van een seconde op. Ze kan weer ademen. Koele lucht vult haar longen. Wat er om haar nek zat, is verslapt.

      Handen die ze niet ziet keren haar om. Ze hapt naar adem. Hij staat over haar heen in het donker van haar eigen huis. Ze voelt hem. Een zwaar gewicht valt op haar borst. Zijn knieën drukken op haar. Ze kan hem nu ruiken.

      Vissenkop.

      De baas op haar werk die altijd naar zijn vislunch ruikt.

      ‘De groeten van Em.’

      Hij heeft een van zijn handen strak om haar keel, de andere over haar mond. Hij buigt zich voorover en fluistert, zo dichtbij dat zijn adem over haar huid strijkt. Hij zegt: ‘Dominus vobiscum.’