123

HET CENTRUM VAN LOS ANGELES

Op zaterdag werkt alleen het meest essentiële personeel in de werkplaats. Deels vanwege de recessie, maar voornamelijk omdat zo weinig vrouwen in het weekend willen werken. Het zijn zware tijden, maar de bekoring van armoede in de Californische zonneschijn is altijd beter dan een paar dollar rijker worden in een sweatshop – met name op zaterdag.

      John James zit in zijn kantoor en kan zich niet concentreren. Hij denkt na over Kim Bass. Het was een stuntelige moord. Misschien zelfs een nodeloze – een levensberoving om de verkeerde redenen. Normaliter is alles duidelijk. Degenen die naar de andere wereld geholpen moeten worden zijn volslagen vreemden. God leidt hem naar ze toe, wijst ze even duidelijk aan als wanneer hij een baken boven hun hoofd zou ontsteken.

      Bij Bass was het anders. Hij kende haar. Een openlijke vijand van de vrouw van wie hij hield. Van wie hij nog steeds houdt. Hij wordt gekweld door de gedachte dat woede en haat hebben gemaakt dat hij haar heeft vermoord, niet de wil van God, maar vergelding voor al haar wreedheid en slechtheid jegens Em.

      En dan is Em zelf er nog. God had hen samengebracht, had hem getoond dat iemand anders hem kon roeren op manieren die hij zich nooit had voorgesteld. Maar had hij het verkeerd begrepen? Waren die verlangens goed of slecht? Hij had bij Em in elk geval wel een ander gevoel gehad. Door zijn liefde voor haar had hij andere gevoelens over alles – over het leven, en zelfs over de dood.

      Hij is zichzelf in twijfel gaan trekken. Was het allemaal een test van zijn geloof? Zoals toen Jezus vastte in de woestijn en de duivel hem verleidde om stenen in brood te veranderen? Ja. Dat is wat Em is geweest. Een test van zijn geloof. En hij heeft gefaald. Hij had gelezen over hoe zwakke mannen zich door de sluwe streken van vrouwen van hun heilige taak lieten afleiden. Nu begrijpt hij het. Dit was het werk van de duivel.

      Hij steekt een hand onder zijn overhemd en voelt de korstjes die zich vormen over de sneden van het scheermes. Hij heeft zichzelf niet genoeg gepijnigd. Niet voldoende geboet voor de pijn die hij God heeft aangedaan. Hij krabt herhaaldelijk met zijn nagels over zijn buik tot hij bloed aan zijn vingertoppen ziet. JJ buigt zijn hoofd en bidt om vergeving. Bidt niet alleen voor de ziel van de vrouw van wie hij hield, maar ook voor die van Kim Bass, de vrouw die hij nooit had mogen doden.