125

BOYLE HEIGHTS, LOS ANGELES

Joe’s Steak and Surf is geschilderd in kermisrood en racegroen en lijkt op een goedkopere versie van een Italiaans ketenrestaurant. Het is er druk omdat Joe een driegangenmenu met een glas wijn aanbiedt voor 10 dollar per persoon.

      Mitzi en Jenny Harrison gaan zitten op een rood plastic bankje bij de keuken. Harrison krijgt toch trek en neemt als voorafje gefrituurde aardappelpartjes, dan een steak van meer dan twee ons, ovengebakken frieten en een berg erwten die zo hard zijn als hagel.

      ‘Willen jullie een toetje?’ De vraag komt van hun serveerster van middelbare leeftijd die volgens haar badge Suzie heet. ‘Notentaart, chocolade brownie of diverse soorten ijs hoort bij het menu voor de vaste prijs.’

      Mitzi vist een pak losse dollars uit haar portemonnee en zoekt een paar zeldzame briefjes van vijf of tien. ‘Dat slaan we over, dank je.’

      Suzie is niet gewend aan mensen die geen gratis toetje nemen. ‘Weet je het zeker? Ik kan de taart voor je inpakken?’

      Ze wil weer nee zeggen, als Jenny zich ermee bemoeit. ‘Oké, dan nemen we de taart.’

      Suzie geeft ze een zuinig lachje en verdwijnt.

      Mitzi is klaar met het uittellen van het geld. ‘Ik heb de foto’s van jou en Kim op je koelkast gezien. Zo te zien waren jullie goede vriendinnen.’

      ‘We zijn samen naar school gegaan. Ze was als een zuster voor me. We waren altijd samen.’

      ‘Hebben jullie samen de hoer uitgehangen?’

      Even overweegt Jenny om te liegen. ‘Af en toe.’

      ‘De laatste tijd iemand op zijn pik getrapt?’

      ‘Een klant bedoel je?’

      ‘Ja.’

      Ze denkt even na. ‘Niet dat ik me kan herinneren. De meesten gaan meer dan voldaan weer weg.’

      ‘Hebben jullie de afgelopen drie maanden veel mannen samen gedaan?’

      Nu kijkt Harrison bezorgd.

      ‘Dit is tussen jou en mij, niet de belastingdienst of wie dan ook,’ zegt Mitzi. ‘Ik ben er alleen in geïnteresseerd met wie Kim omging.’

      ‘Er zijn wat vaste klanten.’ Ze zwijgt even maar heeft niet de energie om haar woorden te censureren zoals ze gewoonlijk wel doet. ‘We hebben een vent die ook op ons past. Soms verwacht hij dat wij het samen met hem doen, weet je wel.’

      Mitzi kijkt haar moederlijk aan. ‘Het leven is een schijtzooi en vaak zijn mannen de reden. Het zijn gewoon schijtmachines.’

      ‘Vertel mij wat.’

      ‘Als we op het bureau zijn, moet ik namen en nummers hebben – de pooier, de klanten, vriendjes, ex-minnaars, oké?’

      Jenny is te ver heen om iets anders te doen dan knikken.

      Mitzi wacht met vragen stellen wanneer Suzie de serveerster terugkomt. ‘Alsjeblieft. Ik heb er taart en een brownie ingedaan. Ik hoop dat het jullie zal smaken.’

      ‘Ik weet zeker dat het iemand zal smaken.’ Mitzi staat op en geeft haar een wit schoteltje met het geld voor het eten en vijf dollar fooi. ‘Bedankt voor de goede zorgen.’

      ‘Geen dank.’

      Harrison staat op en pakt de doos met het toetje terwijl de serveerster wegloopt. Haar buik knort door de schok dat er na zo’n lange tijd weer iets in zit. ‘Hé, zal die juut mijn kapotte voordeur open laten als hij weggaat?’

      ‘Nee, maak je geen zorgen. Wij laten er een nieuw slot inzetten en je kunt een stel sleutels krijgen als we op het bureau zijn.’ Mitzi houdt de deur van het restaurant voor haar open. ‘Is er eerder bij je ingebroken?’

      ‘Ja. Een paar keer. Bij de meesten. Waarschijnlijk een van de buurwijven.’

      Ze lopen het korte eindje naar de auto. Mitzi opent de deuren op afstand en loopt naar de chauffeurskant. ‘Ben je iets kwijt?’ Ze kijkt haar over het dak streng aan. ‘Ben je echt iets kwijt?’

      Jenny schudt haar hoofd. ‘Geloof het niet. Misschien mijn telefoon. Maar ik weet het niet zeker. Ik ben gisteravond behoorlijk zat geworden en het kan ook dat ik hem ergens heb laten liggen of heb laten vallen.’

      Mitzi stapt in en wacht tot Harrison erin zit en haar gordel omdoet. ‘Die telefoon, was dat er een met een contract of een prepaid?’

      ‘Contract. Het was een deal – uiteindelijk goedkoper dan prepaid. Het contract moet verlengd worden. Ik dacht erover om zo’n androgyn te nemen.’

      Mitzi moet lachen als ze de motor start. ‘Android. Je bedoelt android. Androgyn betekent tweeslachtig.’

      ‘Goddomme!’ Harrison lacht. ‘Ik zeg al maanden androgyn.’