Zwembroek

Mijn jongste zoontje propte ’s ochtends zijn zwembroek in zijn schooltas, zo’n reusachtig, met woeste oerwoudvegetatie bedrukt flappergeval. Dat is mode, maar hij is een schriel knaapje en verzuipt zowat in dat ding, al is verzuipen in deze context misschien geen handige uitdrukking. ‘We moeten voortaan douchen na gym,’ sprak hij somber. ‘Het móét.’

‘Goed zo!’ riep ik bemoedigend. ‘Maar douchen doe je toch niet in een zwembroek?’ Mijn zoontje meende van wél. ‘Dat doen alle anderen ook.’

Ja, dat ken ik. Net zoals alle andere achtjarigen thuis ook Call Of Duty mogen spelen tot middernacht, gezeten op een ronkende scooter, met een krat Red Bull onder handbereik.

Op zich is douchen in een zwembroek geen halsmisdaad. Anderzijds: zo’n zweterige bilspleet knapt enorm op van enig boenwerk, ook als je pas acht bent, en zeker als de hygiëne thuis beperkt blijft tot één keer in de week de douchekop een poosje zinloos voor zich uit te laten sproeien terwijl je zelf in een andere hoek van de badkamer, geheel gekleed, frauduleus een Donald Duck zit te lezen.

‘Doe niet zo mal,’ zei ik dus. ‘Ga toch gewoon bloot douchen. Iederéén heeft een lul of een doos, hoor.’ Hij kromp bij deze mededeling zichtbaar ineen, en je zag hem denken: ‘Zo. En nou houd ik mijn schoenen erbij aan óók.’ ‘Trouwens,’ ging ik voort, ‘bij het omkleden zien ze je toch ook bloot?’ Maar hij had een oplossing: hij hield zijn onderbroek onder zijn zwembroek aan. Want ook dát deed ‘iedereen’.

Het is waar, je ziet dat wel in zwembaden, vooral bij jongens die hippe onderbroeken dragen, bijvoorbeeld bedrukt met namen van zeer voormalige tenniscoryfeeën. Maar bij het douchen? ‘Jongen, dan wordt je onderbroek toch nat? En dan moet je hem toch alsnóg uittrekken?’ riep ik geagiteerd, want het liep al tegen half negen.

‘Ik hou hem gewoon aan. Hij droogt vanzelf wel weer op...’ mompelde hij en zette zich aan zijn obligate kom zoete melk met brokken. Ik zweeg verder maar. Zelf douchte ik vroeger op school ook met tegenzin, want dan kwam de gymleraar altijd geveinsd achteloos ronddrentelen, waarbij hij snuivend ademhaalde. Hij keek overigens niet naar mij, maar naar de twee meisjes in de klas die al tietjes hadden. Nou ja, dat mag tegenwoordig allemaal niet meer. En bovendien krijgt mijn zoontje gym van een frisse, jonge vrouw, dat scheelt ook.

Toen hij even later de voordeur achter zich dichttrok, bleken zijn gymspullen, inclusief zwembroek, nog onder tafel te liggen. Ik ben ze hem tóch achterna gaan brengen. Met tegenzin. Maar toch.