58

Het verbaasde Audrey dat Bugbee er al zo vroeg was. Hij zat in zijn werkhok te telefoneren. Ze ging naar hem toe en hoorde hem vragen over hydroseed stellen aan een gazonbedrijf. Nou, dacht ze, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Hij werkt echt aan deze zaak.

Hij droeg zijn gebruikelijke colbertje, lichtgroen met donkere ruiten, een lichtblauw overhemd en een rode das. Zoals hij daar zat, zag hij er niet slecht uit, ook al kleedde hij zich als een verkoper van tweedehands auto’s. Hij zag haar staan en praatte door zonder te laten blijken dat hij haar zag. Ze hield haar vinger omhoog. Na een tijdje knikte hij haar nors toe.

Ze wachtte tot hij klaar was met telefoneren en liet hem toen zwijgend het kleine doorzichtige oogzalfbuisje zien.

Hij keek naar het beetje aarde en zei argwanend: ‘Wat is dat?’

‘Dat heb ik gisteren uit Conovers gazon gehaald.’ Ze zweeg even. ‘Ze hadden daar net met hydroseed gewerkt.’

Bugbee keek ernaar en hij wist wat ze bedoelde. ‘Dat mag niet als bewijsmateriaal worden ingediend,’ zei hij. ‘Onrechtmatig verkregen.’

‘Weet ik. Maar het is de moeite waard om het te onderzoeken. Zo op het oog ziet het er net zo uit als het spul onder Stadlers nagels.’

‘De moord is nu al zo’n veertien dagen geleden gepleegd. Waarschijnlijk is het spul in die tijd afgebroken. Het is de bedoeling dat die korrels afbreken.’

‘Het heeft de afgelopen twee weken niet geregend. Het enige water kwam waarschijnlijk van zijn beregeningssysteem. En wat nog interessanter is: terwijl hij koffie voor me zette, heb ik naar zijn beveiligingssysteem gekeken.’ Ze gaf hem een briefje waarop ze wat notities had gemaakt. ‘Een prima systeem. Zestien camera’s. Dit is de naam van de beveiligingsfirma die hij gebruikt. En de merken en modellen van de apparatuur, inclusief de digitale videorecorder.’

‘Je wilt dat ik met een van de technisch rechercheurs ga praten,’ zei hij. Ze besefte dat hij voor het eerst niet in de contramine was.

‘Ik vind dat we daarheen moeten gaan om de recorder te bekijken. En als we daar dan toch zijn, kunnen we naar bloed en vingerafdrukken zoeken, in het huis en daarbuiten.’

Bugbee knikte. ‘Je denkt dat het zich allemaal in of bij Conovers huis heeft afgespeeld en dat het door de camera’s is opgenomen.’

‘We kunnen niet aan die mogelijkheid voorbijgaan.’

‘Ze zouden wel erg stom zijn als ze zoiets over het hoofd zagen.’

‘We hebben allebei veel stomheid meegemaakt. Mensen vergeten dingen. En het is ook niet meer zoals vroeger, toen je gewoon een videoband uit de recorder kon halen om hem te vernietigen. Het moet veel moeilijker zijn om digitale opnamen te wissen. Je moet weten wat je doet.’

‘Eddie Rinaldi weet wat hij doet.’

‘Misschien.’

‘Natuurlijk weet hij dat,’ zei Bugbee. ‘Denk je dat Conover het heeft gedaan?’

‘Ik denk dat Eddie het heeft gedaan.’ Nu hij een verdachte was, merkte ze, noemde ze hem geen Rinaldi meer maar Eddie. ‘Conover heeft Stadler bij zijn huis gezien of gehoord, denk ik. Misschien ging het alarm af, misschien niet…’

‘Daar heeft het beveiligingsbedrijf waarschijnlijk gegevens van.’

‘Goed, maar hoe dan ook, Conover belt Eddie, zegt dat die kerel zijn huis probeert binnen te komen. Eddie komt, gaat op Stadler af en schiet hem dood.’

‘En ontdoet zich van het lijk.’

‘Hij heeft bij de politie gewerkt. Hij is slim genoeg, of ervaren genoeg, om ervoor te zorgen dat hij geen sporen op het lichaam achterlaat…’

‘Behalve die nagels.’

‘Het is twee uur in de nacht, het is laat en het is donker en ze zijn allebei in paniek. Ze zien een paar dingen over het hoofd. Dat soort subtiliteiten.’

‘Een van hen brengt het lichaam naar Hastings Street.’

‘Eddie, denk ik.’

Bugbee dacht even na. ‘Bij de poort van Fenwicke Estates houden ze waarschijnlijk bij wie op welk tijdstip weggaat. We kunnen zien wanneer Eddie aankwam en of Conover een tijdje daarna is weggereden. Of dat alleen Eddie is weggereden.’

‘Wat zou je daaruit kunnen afleiden?’

‘Als de schietpartij zich in of bij Conovers huis heeft afgespeeld, moesten ze het lichaam naar de vuilcontainer in Hastings Street brengen. En dat deden ze met een auto. Als Conover en Rinaldi allebei na twee uur uit Fenwicke Estates zijn vertrokken, kan het de een of de ander zijn. Maar als alleen Eddie is vertrokken, heeft Eddie het lichaam weggebracht.’

‘Precies.’ Ze zweeg even. ‘In die enclave heb je overal camera’s.’ Bugbee glimlachte. ‘In dat geval hebben we ze te pakken.’

‘Dat bedoel ik niet. Als we de bewakingstapes kunnen krijgen, kunnen we bevestigen wanneer Eddie aankwam en wegging.’

‘Of Eddie en Conover.’

‘Goed. Maar we kunnen vooral zien of Stadler over de omheining is gekomen. Of Andrew Stadler binnenkwam. Dan weten we waar Stadler was.’

Bugbee knikte. ‘Ja.’ Weer een korte stilte. ‘Dat betekent dat Eddie een 9 mm zonder vergunning heeft.’

‘Waarom zonder vergunning?’

‘Omdat ik de wapengegevens bij de districtspolitie heb doorgenomen. Hij heeft vergunningen voor een Ruger, een Glock en een paar jachtgeweren. Maar niet voor een 9mm. Dus als hij er een heeft, is dat zonder vergunning.’

‘Ik heb het forensisch lab onder druk gezet,’ zei Audrey. ‘Misschien kunnen ze hun database gebruiken om de patronen die we in Stadlers lichaam hebben gevonden in verband te brengen met een andere zaak waarbij geen wapen is gevonden.’

Zo te zien was Bugbee onder de indruk, maar hij beperkte zich tot een hoofdknikje.

‘In elk geval hebben we een huiszoekingsbevel nodig om te kijken welke wapens Rinaldi heeft.’

‘Dat kunnen we makkelijk krijgen.’

‘Goed. Als we een 9mm vinden die bij de patronen past…’ Ze begon van dit echte gesprek te genieten, al stelde Bugbee zich nog wat nors en terughoudend op.

‘Je droomt. Zo stom kan hij niet zijn.’

‘We kunnen altijd hopen. Wat zei hij over het telefoontje?’

‘Hij deed het heel handig. Hij zei, ja, hij had die nacht een telefoontje van Conover gehad, het alarm was afgegaan in Conovers huis en of hij dat kon onderzoeken. Hij zei dat hij een beetje kwaad was, maar hij ging er toch heen om te kijken. Je weet wel, wat je al niet doet om de baas tevreden te houden. Het was niks bijzonders. Ging Conover in de fout?’

‘Nee. Hij… nou, ik had wel het gevoel dat hij zijn verhaal min of meer ontwikkelde.’

‘Ontwikkelde?’

‘Hij veranderde zijn verhaal niet meteen. Ik herinnerde hem eraan dat hij had gezegd dat hij de hele nacht had geslapen, en toen vroeg ik hem naar het telefoontje dat hij om twee uur ’s nachts had gepleegd. Hij gaf het meteen toe. Hij zei dat hij in de war moest zijn geweest met de dagen.’

‘Dat kan gebeuren. Geloof je hem?’

‘Ik weet het niet.’

‘Klonk hij alsof hij het had ingestudeerd?’

‘Dat was moeilijk te zeggen. Of hij sprak de waarheid, of hij had zijn huiswerk gedaan.’

‘Meestal kun je dat merken.’

‘Meestal wel. Maar ik nu niet.’

‘Dus misschien kan hij goed liegen.’

‘Of misschien spreekt hij de waarheid. Ik denk dat hij een deel van de waarheid spreekt. Hij belde Eddie, Eddie kwam… en daar houdt de waarheid op. Heeft Eddie ook gezegd of hij iets vond toen hij in Conovers tuin op onderzoek uitging?’

‘Ja. Hij zei dat hij niets vond.’

‘Wat dat betreft, komen hun verhalen overeen,’ zei Audrey. ‘Misschien komen ze te goed overeen.’

‘Ik weet niet wat je bedoelt. Ze komen overeen of niet. Weet je wat? Ik stel voor dat we snel in actie komen. Het pistool, de recorder – dat zijn allemaal dingen waarmee ze iets kunnen doen, als ze dat nog niet gedaan hebben. Het pistool weggooien, de opnamen wissen, noem maar op. Nu we tegelijk met ieder afzonderlijk hebben gepraat, zijn ze argwanend geworden. Als ze bewijsmateriaal gaan vernietigen, doen ze dat nu.’

Bugbee knikte. ‘Ga met Noyce praten, vraag de huiszoekingsbevelen aan voor het geval we ze nodig hebben. Ik ga een paar mensen bellen. Kun je je vandaag hiervoor vrijmaken?’

‘Graag.’

‘O ja, ik heb dat meisje van Stadler nog eens gebeld.’

‘En?’

‘Ze weet helemaal niet wat haar vader deed in de nacht dat hij werd vermoord. Ze zegt dat hij nooit iets over Conover heeft gezegd.’

‘Denk je dat ze de waarheid spreekt?’

‘Ik heb geen reden om iets anders te denken. Mijn instinct geeft me in dat het klopt wat ze zegt.’

Audrey knikte. ‘Dat denk ik ook.’

Een paar minuten later kwam Bugbee met een vette grijns naar Audreys werkhokje. ‘Dat zul je net zien: Nicholas Conover maakt gebruik van een gazonbedrijf dat Elite Professional Lawn Care heet. Zestien dagen geleden hebben ze gras gezaaid bij een huis dat eigendom is van de president-directeur van de Stratton Corporation. Ze deden dat met hydroseed. De man kon zich dat goed herinneren de architect, een zekere Claflin, had specifiek om Penn Mulch gevraagd. Hij zei dat ze een nieuwe gasleiding moesten leggen of zoiets. Het oude gras moest worden opengescheurd en zijn cliënt besloot een heel nieuw gazon te laten aanleggen, want het oude zag er niet goed meer uit. Die man van het gazonbedrijf zei tegen mij dat het geldverspilling was om dat soort spul in de mix te doen, maar hij had daar niets over gezegd. Niet als je een klant hebt met zoveel poen, weet je.’