58

‘Jezus!’ Sean moest voluit op de rem trappen toen Imogen ineens als een op hol geslagen paard plotseling uit de duisternis opdoemde. Tot zijn schrik merkte hij dat hij haar echter niet op tijd kon ontwijken.

Gelukkig had hij deze keer – anders dan anders – niet als een gek gereden, en Imogen leek dan ook ongedeerd.

Sean, die in een goede bui was, stapte uit om te kijken of ze echt niks had. Grijnzend raapte hij haar handtas op en gaf hem haar. ‘De vorige keer dat dit gebeurde, liep je precies de andere kant uit. Hebben we er soms een abonnement op om elkaar hier op deze manier tegen te komen?’

Ineens drong tot hem door dat ze huilde. Toen hij haar voor het licht van de koplampen hield, zag hij dat haar gezicht helemaal opgezwollen was. Fronsend vroeg hij: ‘Komt dat door mij of is er iets anders gebeurd?’

‘Nee, het k-komt niet door jou.’ Imogen probeerde zich om te draaien, want ze wilde niet dat hij haar verschrikkelijke gezicht zag. Het had echter geen zin; hij hield haar in een ijzeren greep.

‘Wat is er dan?’

Imogen was per taxi gekomen. Het vooruitzicht er nu weer eentje te moeten aanhouden en te worden onderworpen aan de nieuwsgierige blik van een taxichauffeur, vond ze onverdraaglijk.

‘Hoor eens, ik w-weet dat je m-me niet m-mag,’ bracht ze moeizaam uit tussen het snikken door. ‘M-maar wil je m-me niet naar huis b-brengen?’

‘Waarom?’ Sean begon er een beetje genoeg van te krijgen. Het leek verdomme wel een quiz.

‘Ik wil hier gewoon weg.’ Ze besloot het heft in eigen handen te nemen. Nadat ze zich van hem had losgemaakt, maakte ze het portier open. ‘Alsjeblieft.’

Tegen de tijd dat Sean de auto tot stilstand bracht voor het huis in Wimbledon waar ze met zijn vader woonde, huilde ze niet meer.

En ze wilde ook niet meer naar huis.

‘God, moet je dat nou eens zien.’ Wanhopig gebaarde ze naar de onverlichte, weinig uitnodigende ramen. Jack zou niet voor twaalf uur terugkomen uit de studio, en het idee de hele avond alleen thuis te moeten zitten, was gewoon te deprimerend voor woorden. Ze wendde zich tot Sean. ‘Je zei dat je naar de club ging. Kan ik niet met je mee?’

Sean zuchtte. Als het soms haar bedoeling was om zijn plannen voor de avond te versjteren, dan lukte haar dat aardig. Hij had even bij zijn moeder langs willen gaan om te kijken of hij daar een leren jasje had laten liggen, maar daar was door Imogen niks van terechtgekomen. En nu wilde ze ook nog mee naar de club, verdorie; hij zag het totaal niet zitten om daar met die huilebalk aan te moeten komen.

‘Volgens mij kun je beter thuisblijven,’ zei hij, op een toon alsof hij wist wat goed voor haar was. ‘Zelf blijf ik ook maar een uurtje of zo. Ik heb meteen na mijn optreden afgesproken met Pandora.’

Imogen dook dieper weg in de stoel, als een hond die zich verzette tegen een bad. ‘Dat maakt mij niks uit. En je kunt daar toch doen alsof je me niet kent?’ Ze keek hem van opzij kregelig aan. ‘Maar ik ga toch, of je dat nou wilt of niet.’

‘Hoor eens...’

‘Het is toch een comedyclub?’ viel ze uit. ‘Nou, misschien vrolijk ik er wel van op.’

Sean moest om de hoek van Comedy Inc. parkeren. Toen hij even later met Imogen Jelahay Street in liep, zag hij Donny voor hem lopen. Ze haalden hem in bij de drukke ingang van de club.

‘Imogen had zin in een leuke avond,’ legde hij uit, want waar iedereen bij was, kon hij moeilijk zeggen dat ze net was gedumpt door zijn vader. Zich afvragend of hij haar niet aan Donny over kon doen, voegde hij er met een knipoog aan toe: ‘Pas jij een beetje op haar?’

Binnen verdween Imogen meteen naar de wc-ruimte om haar gezicht bij te werken. Donny haalde het eerste rondje bij de bar en keek naar Sean die handtekeningen uitdeelde aan een groep meisjes uit Epping Forrest. Zijn optredens begonnen weer een beetje te lopen. De mensen waren zijn rampzalige tv-serie al bijna vergeten. Hij had zelfs alweer genoeg zelfvertrouwen om op het podium te durven improviseren.

En om de minnares van zijn pa te versieren, dacht Donny een uur later wrang. Tijdens het optreden van Sean zat hij naast Imogen aan de bar. Imogen, die als een doorgedraaide Russin de ene wodka na de andere achteroversloeg, had als een idioot geklapt toen Sean het podium op was gekomen en nu, zonder haar ogen van Sean af te kunnen nemen, stootte ze Donny steeds aan en zei stomme dingen als: ‘Wat een stuk, hè?’ en ‘Wist je dat ik de eerste keer dat ik hem zag meteen als een blok voor hem viel?’

Donny werd gewoon kotsmisselijk van ze. Dat Sean Mandeville zich al neukend een weg door zijn leven had gebaand toen hij dat zelf ook had gedaan, was wel grappig geweest, vooral als het om meisjes ging die ook alleen maar uit waren op een avontuurtje. Maar dat was toen ze allebei nog jong, vrij en single waren geweest, dacht Donny. Het was heel wat anders om te moeten aanzien dat Sean Pandora als een stuk oud vuil behandelde. Dat was Donny steeds meer dwars gaan zitten. Een paar maanden geleden echter had Sean blijkbaar ineens het licht gezien, en hij had zijn versierpraktijken abrupt gestaakt.

Tot nu toe dan blijkbaar. Hij was weer helemaal in zijn oude gedrag vervallen.

‘Je was fantastisch!’ Imogen wierp haar armen om Sean heen toen hij na zijn optreden bij hen kwam staan.

Sean grijnsde naar Donny. ‘Heerlijk hè? Als een vrouw dat tegen je zegt.’

‘Fantastisch, fantastisch, fantastisch,’ scandeerde Imogen, terwijl ze zich van haar barkruk liet glijden om hem enthousiast op de wang te kussen. Op het laatste moment veranderde ze echter van gedachten en kuste hem vol op de mond.

‘Wat een uitgebreide woordenschat heeft ze toch.’ Met een geamuseerde blik veegde Sean de lippenstift van zijn gezicht. ‘Je kunt wel merken dat ze journaliste is.’

Imogen, die doorhad dat het haar nooit zou lukken om weer op haar barkruk te klauteren, klampte zich giechelend aan hem vast. ‘Ik ben een ontzettend goede journaliste,’ verklaarde ze trots. ‘Ik ben als journaliste bijna net zo goed als ik in bed ben.’

Donny wendde vol afkeer zijn blik af.

Sean, die nog niet de kans had gehad om Donny te vertellen wat er aan de hand was, zei tegen Imogen: ‘Waarom ga je niet even fijn je neus poederen, dan bestel ik het volgende rondje.’

Imogen had inmiddels al vreselijk veel gedronken. Bovendien wilde ze Jack betaald zetten wat hij haar had aangedaan. Dus zei ze met een geil lachje: ‘Waarom ga jij niet gewoon dat rondje bestellen, dan blijf ik hier staan om je met mijn ogen uit te kleden. Veel leuker toch?’

Voor Donny was het tijd om backstage te gaan. Bovendien had hij genoeg gehoord; hij was blij dat hij weg kon. Als Sean zijn leven wilde verknallen, prima. Maar deze keer wilde hij er niets mee te maken hebben.

Hoe meer Imogen dronk, hoe meer haar fantasie met haar op de loop ging. ‘Weet je, ik heb een idee,’ fluisterde ze met haar wodka-adem in Seans oor. ‘Zullen we weggaan en een hotelkamer zoeken?’

‘Voor jou?’ Seans geduld raakte op. Hij probeerde naar Donny op het podium te luisteren, maar Imogen bleef er maar doorheen tetteren. En al die zogenaamd verleidelijke praatjes begonnen hem ook op de zenuwen te werken. Het probleem was echter dat hij zich verantwoordelijk voor haar voelde. Ze was stomdronken, en hij vond dat hij haar niet zo kon achterlaten. Zo meteen kwam hij ook nog te laat bij Pandora, dacht hij, en dat was allemaal Imogens schuld.

‘Nee, voor ons, gekkie.’ Ze keek hem veelbetekenend aan. ‘Toe, je weet best dat je dat wilt.’

‘Met jou naar bed gaan, bedoel je?’ Hij trok een wenkbrauw op. ‘Echt niet.’

‘O jawel. Dat heb je altijd al gewild.’

Hij keek naar Imogen, met de rode haren die om haar gezicht vielen en de roze tong die nat tussen haar tanden heen en weer gleed. Omdat ze nieuwe make-up over de oude heen had aangebracht, zag ze er nogal slonzig uit – alsof ze net een wilde nacht achter de rug had – maar het viel niet te ontkennen dat ze nog steeds aantrekkelijk was. En hij moest toegeven dat de gedachte om met haar naar bed te gaan heus wel eens door hem heen was geschoten.

‘Misschien wel, in het begin,’ zei hij. ‘Voordat je iets met mijn vader kreeg. Maar nu niet meer.’

Pruilend zei ze: ‘Je zult er geen spijt van krijgen.’

‘O jawel.’ Hij keek op zijn horloge. Als hij nu niet meteen wegging, kwam hij echt te laat. ‘Heb je nog niet gehoord dat ik veranderd ben? Ik ben een brave huisvader geworden. Ik heb Rose. En Pandora.’

‘O ja, en het is algemeen bekend dat je Pandora altijd vreselijk trouw bent.’

‘Vanaf nu blijf ik haar trouw, ja.’

‘Saai,’ zei ze spottend.

‘En ik heb met haar afgesproken in een restaurant.’ Hij pakte zijn autosleutels van de bar. ‘Wat doe je? Wil je hier blijven, of zal ik je even naar huis brengen? Sorry, maar ik moet echt weg.’

‘Wat? Hier blijven, bij die vriend van je, die me de hele tijd zo kwaad aankijkt?’ Ze huiverde bij het idee. ‘Nee, dank je wel.’

Donny, die bijna klaar was met zijn optreden, zag ze vanaf het podium samen weggaan. Imogen hing nog steeds aan Seans arm. Haar zwarte rokje was aan de achterkant opgekropen, en hij zag dat ze kousen en jarretels droeg. Echt een hoer, dacht hij kil.

En Sean bedroog Pandora weer.