40

‘O, ik heb je zo gemist!’ Toen Joel opendeed, sloeg Cleo meteen haar armen om hem heen. ‘Echt heel erg. Ik heb zo’n kutweek achter de rug. Geef me een kus. En niet zomaar eentje, ik moet echt heel erg opgevrolijkt worden...’

Na de duizelingwekkende kus zei Joel: ‘Ik wilde net weggaan.’

Het was zaterdagochtend, halftien. Hij droeg een denim overhemd en een pas gestreken kakibroek. En hij had aftershave op. Terwijl Cleo met haar hand door zijn pasgewassen blonde haar woelde, trok ze met gespeelde achterdocht haar wenkbrauwen op. ‘O ja? Ga je iets leuks doen? Met iemand die ik ken? Je kunt het me heus wel vertellen, hoor.’

‘Ik ga naar Sainsbury’s. Boodschappen doen.’

‘Ja ja.’

Joel keek haar aan. ‘Dat doen gewone mensen wanneer ze geen eten meer in huis hebben.’

Cleo, die andere plannen had, rammelde grijnzend met haar autosleutels. ‘Kom, ik rijd je wel even naar Fortnum, dan kopen we daar allemaal lekkere dingetjes en dan gaan we daarna uitgebreid ontbijten op bed. Daar kun je toch geen nee tegen zeggen?’

Om de een of andere reden lachte Joel niet veel vandaag. Hij zuchtte alleen maar diep, net als haar oude wiskundelaar altijd had gedaan wanneer ze weer iets heel stoms had gezegd.

‘Ik ga liever naar Sainsbury’s,’ zei hij.

Ze aapte zijn diepe zucht na en zei toen: ‘Nou ja, dat moet dan maar.’

‘Je hoeft niet mee. Ik kan heus mijn eigen boodschappen wel dragen.’

‘Doe niet zo flauw,’ protesteerde ze. ‘We hebben dit nog nooit gedaan. Ik wil wel eens zien hoe je boodschappen doet.’

‘Waarom?’

Ze keek hem stralend aan. ‘Om te kijken of we bij elkaar passen.’

‘Dat laatste betwijfel ik,’ zei hij. ‘Om de een of andere reden betwijfel ik dat ten zeerste.’

Veertig minuten later bracht Cleo het winkelwagentje piepend tot stilstand voor het rijst- en pastavak. Binnen een paar seconden was het gangpad, vol met mensen die hun wekelijkse boodschappen deden, gestremd. ‘En nou wil ik weten wat er aan de hand is.’

Met opeengeklemde lippen duwde hij het wagentje aan de kant. ‘Ik weet niet waar je het over hebt.’

‘Dat weet je verdomme best.’ Ze keek hem boos aan. ‘Ik heb echt mijn best gedaan om die rotbui van je te negeren, maar dat helpt niks. Dus waarom vertel je me niet gewoon wat er is?’

Er begonnen mensen naar hen te kijken. Joel pakte een zak goedkope macaroni. ‘Niet hier.’

‘Wel hier!’ Haar donkere ogen spogen vuur. ‘Als er één ding is waar ik niet tegen kan, dan is het een chagrijnige man. En als er nog iets is waar ik niet tegen kan, dan is dat een chagrijnige man die niet wil zeggen wat er is. Ik snap gewoon niet waarom ik dat zou moeten pikken. Het begint me echt op de zenuwen te werken.’

Nog meer mensen die naar hen keken. Cleo keek Joel over het halfvolle wagentje aan alsof ze hem het liefst een klap zou geven. Ze had de mouwen van haar korte donkerbruine leren jasje opgestroopt tot aan haar ellebogen. Daaronder droeg ze een eenvoudig wit hemdje en een spijkerbroek met een leren riem. Het donkerbruin van het jasje paste precies bij haar ogen, en het wit van haar hemdje paste precies bij haar korte witblonde haar. Logisch dat iedereen keek, dacht hij, ze was oogverblindend mooi.

Hij kon er echter niets aan doen dat ze in het openbaar ruzie wilde maken. Dat was helemaal haar keus.

‘Nou,’ spoorde ze hem op uitdagende toon aan. ‘Zeg het dan, je bent kwaad op me, hè? Ik heb duidelijk iets verkeerds gedaan. Dus vertel me verdomme wat er aan de hand is!’

Onder het praten had ze zelfs nog het lef om zijn zak macaroni terug te leggen in het verkeerde schap en in plaats daarvan een zak driekleurige conchiglie te pakken. Dat was voor Joel, die helemaal niet van schelpjesmacaroni hield en al helemaal niet van die tuttige, de laatste druppel.

‘Goed,’ zei hij kalm. ‘Je hebt gelijk. Behalve dat ik eerder teleurgesteld ben dan kwaad. Het is uit, Cleo. Ik wil je niet meer zien. Weet je, ga meteen maar weg. Ik neem wel een taxi naar huis.’

Ze begonnen nu echt op te vallen. Mensen begonnen elkaar aan te stoten en in Cleo’s richting te knikken.

Cleo keek hem even zwijgend aan, keek vervolgens in het wagentje en vroeg: ‘Is dat omdat ik chocoladebiscuitjes wilde en jij gewone?’

‘Het is geen grapje.’

Ze pakte een zak zuurtjes. ‘Of omdat jij liever fruitpastilles wilde?’

‘Doe niet zo raar.’

Ze boog zich over het winkelwagentje heen naar hem toe. ‘Wie doet er hier raar?’ beet ze hem met witte lippen toe. ‘Dat jij me niet wilt vertellen wat ik fout heb gedaan, dat is pas raar! Je hebt niet eens het lef om...’

‘Nee, schatje.’ Een vrouw van middelbare leeftijd hield haar puberdochter tegen. ‘Dit lijkt me niet het juiste moment om om een handtekening te vragen.’

Joel wist dat ze hier niet hadden moeten komen. Hij had er spijt van dat hij het niet meteen thuis had afgehandeld, zakelijk en koel. ‘Oké,’ zei hij zacht. ‘Laten we het erop houden dat je gezakt bent voor de test.’

‘Wat?’

‘Bij Henley-Grant Motors heeft ooit een jongen voor me gewerkt, in de showroom. Hartstikke goede verkoper. Hij heette Declan Mulcahy, misschien dat die naam je iets zegt...’

Zich maar al te bewust van alle mensen om hen heen, klemde Cleo haar kaken op elkaar en liep de winkel uit. Op het parkeerterrein, eindelijk alleen in de auto, beet ze hem toe: ‘Klootzak. Niet te geloven dat je dat hebt gedaan. Je bent echt een vuile...’

‘Klootzak. Ja, ik weet het.’ Hij knikte, met een bars lachje om zijn lippen. ‘Misschien helpt het als ik zeg dat het allemaal als een grapje is begonnen. Ik was het echt niet van plan. Ik was gewoon hartstikke verbaasd toen je me vertelde dat je in het San Carlo zou logeren. Declan heeft namelijk altijd contact met ons gehouden; hij stuurt ons idiote ansichtkaarten van alle plekken waar hij werkt. En jij hebt het zo vaak gehad over dat fantastische testsysteem van je dat het me gewoon leuk leek om dat ook eens op jou uit te proberen. Gewoon voor de lol.’ Hij zweeg even en vervolgde toen zonder nog maar een zweem van een lachje: ‘Wat een heel stomme zet bleek te zijn. Of niet. Want dat is nou net de bedoeling van die test toch? Om de waarheid over iemand te weten te komen? Om te kijken of ze zich wel aan hun woord houden?’

Cleo was zo kwaad dat ze zich nauwelijks kon beheersen. Ze was dubbel kwaad, omdat Joel niet alleen zo achterbaks was geweest om dat hele gedoe met Declan te organiseren, maar nu ook nog victorie kraaide, terwijl ze helemaal niets verkeerds had gedaan. Niet echt tenminste...

Ze was ook te kwaad om te kunnen rijden, hetgeen betekende dat ze vastzaten op dit stomme parkeerterrein en zelfs het dak niet open konden doen, omdat er allerlei mensen opvallend langzaam hun boodschappen stonden in te laden, zogenaamd zonder te kijken naar de felle woordenwisseling die plaatsvond in de snel opwarmende auto.

De auto was niet de enige die opwarmde. Toen Cleo probeerde om haar leren jack uit te trekken, bleef haar linkerarm haken. Ze wierp een boze blik op een ouder echtpaar dat alles van een meter afstand openlijk geamuseerd volgde. Ze voelde zich net Houdini in een aquarium, en het enige wat die mensen konden doen, was een beetje stom naar haar staan grijnzen.

Hoewel het haar uiteindelijk lukte om haar jack uit te trekken, kookte ze nog steeds van woede om Joels onterechte beschuldigingen. Ze dwong zichzelf diep adem te halen. Ze hoefde alleen maar haar kalmte zien te hervinden, dan kon ze het hem allemaal uitleggen.

‘Ik had je toch verteld hoe de shoot was? Het was echt een complete ramp. En Declan heeft me opgevrolijkt, meer niet. Het was leuk om dingen met hem te doen, als vriend... Ik ben verdomme toch niet met hem naar bed geweest! Er is helemaal niks gebeurd tussen...’

‘Bespaar je de moeite,’ onderbrak hij haar ijzig. ‘Hij heeft me gisteravond gebeld.’

‘Maar er is echt niks gebeurd!’ schreeuwde ze. Woedend sloeg ze een paar keer op het stuur.

‘Je bedoelt O.L.T.N.?’

Ze staarde hem aan. ‘Waar heb je het nou weer over?’

‘Toe zeg. Ik mag me dan niet in jullie kringen begeven, maar zelfs ik weet hoe ze dat in showbizz noemen. Op Locatie Telt Niet.’

Hoewel het er nu weinig meer toe deed, vond ze het toch misselijkmakend om te weten dat Declans zogenaamde vriendschap gespeeld was geweest. Hij was niet beter dan de eerste de beste hoer die haar erbij had willen lappen, dacht ze woedend.

‘Wat dacht je van O.L.N.G.? Op Locatie Niks Gebeurd!’ Ze spuugde de woorden eruit. ‘Want er is verdomme niks gebeurd, en als die smerige klootzak je wat anders heeft wijsgemaakt, dan kan hij maar beter oppassen. Want dan ga ik terug naar Venetië en verdrink ik hem eigenhandig.’

‘Ik heb niet gezegd dat je met hem naar bed bent geweest.’ Joel klonk vermoeid. ‘Jij hoefde toch ook niet met Damien Maxwell-Horne naar bed om te weten dat hij die vriendin van je bedroog?’

‘Nee, maar...’

‘Niks maar. Damien heeft je toen ook alleen maar op een paar drankjes getrakteerd en een beetje met je geflirt, maar dat was voor jou genoeg om te weten dat hij schuldig was,’ zei hij schouderophalend.

Het was net alsof ze op de rechtbank door de advocaat van de tegenpartij werd ondervraagd. Ze vond het onverdraaglijk. ‘Ja, maar...’

‘En je zult moeten toegeven dat je meer hebt gedaan dan alleen maar een paar drankjes van Declan accepteren,’ zei hij. ‘Ik bedoel, het kan zijn dat jij het normaal vindt om met een naakte man in bed te liggen rollebollen, maar ik vind dat niet, hoe ouderwets het misschien ook klinkt.’

Ze voelde zich in een hoek gedreven. Het was allemaal zo verdomde oneerlijk. Nukkig zei ze: ‘Ik lag niet in bed te rollebollen. Ik zat op bed. En hij was ook niet naakt, hij had shorts aan.’

‘Voor mijn part had hij zes fluorescerende condooms om en een harnas aan!’ Joel had er schoon genoeg van. ‘Je gaat je gang maar. Het kan mij niet meer schelen wat je doet en met wie je het doet. Het is uit. Ik heb je meteen in het begin al gezegd dat we niet bij elkaar pasten. Dit is het bewijs.’

Hij meende het echt. Cleo, die niet gewend was het onderspit te delven, werd ineens bevangen door angst. Deze relatie was te belangrijk om zomaar op te geven. Ze sprak de waarheid; waarom geloofde hij haar niet?

‘Alsjeblieft. Het klinkt veel erger dan het was. Ik heb hem alleen maar een afscheidskus gegeven, dat is toch niet zo gek?’

Hij staarde recht voor zich uit.

‘Joel.’ Ze probeerde het nog een keer. ‘Ik zou echt nooit met hem naar bed zijn gegaan. Hij was als een broer voor me.’

Nu keek hij haar wel aan. Hij keek haar aan alsof ze een volslagen onbekende was en verzuchtte toen: ‘Doe niet zo stom. Zoveel als jouw broer in het rond neukt... dat doet zelfs Declan Mulcahy niet.’