Oekraïense loterij
‘O, sorry, dan ben je achter mijn spamfilter blijven hangen’, zei Robert, toen ik hem na het uitblijven van een reactie op mijn mailtjes telefonisch om rekenschap vroeg. Hij heeft zijn mailbox blijkbaar voorzien van een streng voorwasprogramma, dat hem niet alleen vrijwaart van postorderviagra, schuldsanering met spelfouten of seks met ezels, maar zelfs zijn vrienden onverrichter zake aan de virtuele poort laat bonken. Heerlijk hoor. Zo krijgt hij dagelijks maar een mailtje of vijf, uitsluitend van relevante, nuttige personen, met een louter lezenswaardige inhoud. Hierdoor kan hij snel en efficiënt werken, en houdt uren over voor de emolumenten des levens, zoals op terrasjes hangen met de uitverkoren enkeling die als een vastberaden kikkervisje door de mazen van zijn spamnet is gesparteld.
Als ik mijn wereldwijde brievenbusje openmaak, dan tuimelen de buitenissigheden me tegemoet als gebochelde zotten op een middeleeuwse kermis. Ik kan een seksgoeroe worden in slechts twintig minuten, een middel tegen diverse soorten kanker bestellen voor slechts 10 dollar, gedragen ondergoed uitwisselen met een zwaar behaard meisje uit Mexico, mijn erectie ruim 7 centimeter verlengen, 15 kilo afvallen in 24 uur, of foto’s bekijken van een wat stoffige pony die gepijpt wordt door een naakte vrouw met een cowboyhoed, waarbij vooral de pony lijkt te vechten tegen de slaap.
En dat zijn nog maar de alledaagse standaardberichten. Soms zit er iets heel bijzonders bij: een scribent uit Mauretanië, die eigenlijk een verstoten prins is, en van mij 20.000 dollar wil lenen om dit middels een advocaat te bewijzen. Een Oekraïense loterij, die gratis oogoperaties weggeeft aan de eerste vijfhonderd deelnemers. Of, terwijl je net een bakje yoghurt zit te eten: ‘Wist u dat varkens een orgasme van ruim een half uur kunnen hebben?’ Zo hoor je nog eens wat. De advertentie is verlevendigd met plaatjes van zo’n knipogende biggensnuit, in het genre dat ook wel door slagers wordt gebruikt om ambachtelijke rookworst aan te prijzen.
Ook ik heb weleens een spamfilter geïnstalleerd, maar het hielp niet. Belangrijke opdrachtgevers en de vakantiefoto’s van neefje Pim kwamen in de virtuele vuilnisbak terecht, terwijl de stroom onzin alleen maar toe leek te nemen. De computer barstte sindsdien bij de eenvoudigste handelingen uit in overspannen geratel, en stierf meermaals per dag een akelige dood, met een aanhoudende pieptoon en lijkwitte getallenreeksen op een blauw aangelopen scherm. Dus nu laat ik het maar zo. Stiekem zou ik het venster op die andere wereld ook niet willen missen. Al struikel ik over de deadlines, als ik het vrolijke dingdong van Outlook Express hoor, word ik nog steeds bevangen door nieuwsgierige voorpret. Misschien wel een heel aardig iemand, die mij iets liefs schrijft! Of, nog fijner, een enquêtebureau! Eerst vragen ze je inkomen, leeftijd, opleiding en gezinssamenstelling, en dan jok ik altijd een beetje, om zo gunstig mogelijk over te komen. Daarna willen ze weten of ik weleens vochtige tissues koop. Of suikervrije vruchtenspreads. Of instantsoep. Nou, dan zijn ze hier aan het juiste adres! De verrukkelijkste vragen mag ik beantwoorden: ‘Bent u in uw gezin de hoofdverantwoordelijke wat de aanschaf van tandvriendelijke kauwgum betreft? Worden inwonende kinderen tussen de vier en de zes jaar betrokken bij de besluitvorming aangaande de aanschaf van toiletverfrissers/knaagdiervoeder/vloeibare bak- en braadproducten? Hoeveel minuten brengt u gemiddeld wekelijks door met de aanschaf van voorgeweekte peulvruchten in blik of glas? Overweegt u, naar aanleiding van bijgaand beeldfragment, de aanschaf van caloriearme vlekoplosser x: ja, nee, waarschijnlijk wel, waarschijnlijk niet? Ach, kon ik mijn geld verdienen met enquêtes invullen, dan zou ik nooit meer iets anders doen. Maar geld krijg je er niet voor. Wel ‘e-points’. Ik weet niet wat dat zijn, maar ik heb er al tweeduizend. Wat zou je daarvoor kunnen krijgen? Tweeduizend dagen aflaat uit het cyberlimbo? Lieve God van het internet, kan ik met mijn e-points misschien die arme pony vrijkopen, of die verdwaalde zwarte prins?