Dankwoord

De geweldige, lieve en steun biedende mensen die ik in mijn leven heb, slagen er voortdurend in mij te verrassen, zowel in mijn beroep als privé. In de loop der jaren zijn de mensen met wie ik werk, goede vrienden geworden en vervagen de grenzen tussen privé en werk op een prettige wijze. Zoals altijd maak ik van deze gelegenheid gebruik om hen te overladen met lof en dank.

Jeffrey, mijn man, en onze dochter Ocean Rae, zijn alles voor me. Zij brengen dagelijks een onmetelijke hoeveelheid liefde en vrolijkheid in mijn leven. Mijn man is, in elke betekenis van het woord, een ware partner, want hij maakt onze wereld zo veilig en stabiel dat ik de tijd en de geestelijke rust kan vinden om te schrijven. Hij is ook nog hot. En hij doet de geldzaken. En heb ik al vermeld dat hij een geweldige kok is? Ik ben ondersteboven van de wijsheid, de schoonheid, het licht en de pure kracht die mijn dochter tentoonspreidt. Om haar te zien groeien van klein stekje tot ontluikende roos is het grootste plezier en genoegen in mijn bestaan. Ze heeft een beter mens van me gemaakt en een betere schrijfster. Ze laat me elke dag omvallen van het lachen. Echt, ze is zo cool, veel cooler dan ik ooit kan hopen te zijn.

Mijn agente, de briljante en fantastische Elaine Markson, en haar assistent, de onvergelijkbare Gary Johnson, bestieren mijn hele professionele wereld. Elaine is al meer dan tien jaar mijn onvermoeibare steun en toeverlaat en mijn liefhebbende vriendin. Gary houdt me bij de les (ik weet niet zeker of ik hetzelfde doe voor hem) en houdt me vrolijk. Het is onmogelijk op te sommen wat ze dag in dag uit voor me doen. Maar, zoals ik vaker heb gezegd, en met de jaren wordt dat alleen maar meer waar: zonder hen zou ik verloren zijn.

Ik wil ook het sterrenteam van Crown nederig dankzeggen. Ik ben dank verschuldigd aan Maya Mavjee, Molly Stern, John Glusman, Shaye Areheart, Jill Flaxman, Whitney Cookman, David Tran, Jacqui LeBow, Andy Augusto, Kira Walton, Patty Berg, Donna Passannante, Annsley Rosner, Sarah Breivogel, Linda Kaplan, Karin Schulze, Cindy Berman, Kate Kennedy, Domenica Alioto en Christine Kopprasch. Het is een lange lijst, maar ieder van deze mensen heeft een unieke en speciale inbreng in het team en ik ben hen allen dankbaar. En dan nog het verbazingwekkende, eersteklas salesteam. Zij opereren in de voorhoede van een zeer competitieve bedrijfstak. Ik weet dat mijn boeken hun weg naar mijn lezers vinden dankzij hun onvermoeibare inzet voor mij.

Mijn familie en vrienden blijven mij aanmoedigen in goede tijden en slepen mij door de moeilijke periodes. Dank aan mijn ouders, Joe en Virginia Miscione, en aan Joe en Tara, mijn broer en zijn vrouw, voor hun liefde, steun en het verkondigen van mijn naam. Ik heb nog nooit iets gepubliceerd zonder dat de lieve, grappige en getalenteerde Heather Mikesell het eerst heeft gelezen. Marion Chartoff en Tara Popick, mijn twee oudste vriendinnen, hebben mij vanaf het begin op deze reis vergezeld.

Zoals altijd moet ik de mensen bedanken die zo grootmoedig hun expertise hebben aangeboden om de leemten in mijn kennis op te vul-len. David Steinberg, auteur van Hiking the Road to Ruins: Day Trips and Camping Adventures to Iron Mines, Old Military Sites, and Things Abandoned in the New York City Area... and Beyond (www.theroadtoruins.com) was een waardevolle bron bij mijn onderzoek naar verlaten mijnen in de drie staten rond New York City. Zijn gigantische kennis heeft me geholpen met het schetsen van een achtergrond voor de fictieve mijnen van The Hollows. De foto’s en beschrijvingen die op www.ironmines.com te vinden zijn, hebben mijn verbeelding gevoed en de gesprekken met Mike Hetman, oftewel Miner Mike, hebben me op een geheel nieuwe manier over mijnen doen denken. In een van onze gesprekken heeft Mike gezegd dat hij de aardbodem beschouwde als een soort traag vloeiende substantie. Die gedachte is me bijgebleven en heeft haar weg gevonden in het verhaal van dit boek. Opgemerkt dient te worden dat de heer Hetman mij op geen enkele wijze heeft geïnspireerd tot het personage Michael Holt. Dat personage, met al zijn eigenaardigheden, stond allang op papier voor ik me in de mijngeschiedenis verdiepte.

Mijn dank gaat uit naar fbi-agent Paul Bouffard, inmiddels met pensioen, die mijn bron blijft voor alles wat legaal en illegaal is, en zijn geweldige vrouw Wendy, een van mijn belangrijkste lezers in de eerste fase. Dank ook aan Debi McCreary voor haar inzichtelijke commentaar in een vroeg stadium. Er is een tafereel in het boek dat alleen voor jou is, Debi.

Nu ik aan mijn bureau zit om zoals elk jaar een dankwoord te schrijven, besef ik dat ik werkelijk gezegend ben met de mensen in mijn leven. Ik kan hen niet genoeg bedanken voor alles wat ze doen, maar ik kan het wel blijven proberen.