51. Dood

-Geloof je ergens in?

‘Nee.’

-Ben je bang voor de dood?

‘Nee.’

-Echt niet?

‘Nee. Ik verheug me er niet op, dat niet. Maar bang, nee. Ik heb het elke dag prima naar mijn zin gehad, misschien komt het daardoor. Ik zou het natuurlijk wel erg vinden voor mijn kinderen en nabestaanden en zo. Maar niet voor mezelf. En je kan ook moeilijk verrast zijn dat je dood gaat, toch? Als het goed is, weet je dat al een tijdje.’

-Als nu een dokter tegenover je zou staan en zou zeggen: “René, sorry, het is binnenkort afgelopen…”

‘Dan zou ik die man een hand geven en zeggen: tja, ouwe reus, het is niet anders.’