43. Blote borstjes

‘Ik weet nog dat ik met Jong Oranje de openingswedstrijd van het internationale toernooi van Toulon speelde. We wonnen met 4-1 van Rusland. Ik maakte alle vier de doelpunten. De een nog mooier dan de andere. Ik zweer het je: als er toen Wengers en Mourinho’s op de tribune hadden gezeten, had Sparta mij voor 28 miljoen euro kunnen verkopen. Maar ik was gelijk de weg kwijt, jongen. Nu zijn de spelers zo opgevoed dat ze na een goede prestatie standaard zeggen dat vooral het resultaat belangrijk was, dat het te danken was aan het collectief en meer van dat soort onzin. Maar ik niet. Ik heb dat hele toernooi geen bal meer geraakt, laat staan gescoord. Ik heb een week lang alleen maar die vier doelpunten tegen Rusland gevierd. Ik dacht: dit maak ik nooit meer mee.’

-Wat deed je dan?

‘Nou, in elk geval niet rusten en me voorbereiden op de volgende wedstrijd. Kom op, hé! Ik was zeventien jaar!’

-Maar wat dan wel?

‘Ik bezocht van die Franse vakantieparken in de buurt, waar meisjes met blote borstjes lekker in het gras lagen te zonnen. Is toch heerlijk, man?’

-Het is geen toeval dat ze jou hebben uitgeroepen tot Geilneef van het Jaar, hè?

‘Nee, lijkt me niet, nee.’

-Hoe komt het dat je vrij gesloten bent over je privéleven, maar er geen moeite mee hebt om te praten over je voorliefde voor paaldansclubs en zo?

‘Waarom zou ik daar moeilijk over doen? Ik begrijp dat niet. Ik kwam graag in dat soort zaken. Nog steeds wel. Ook om te lachen en om de sfeer die daar hangt. Ik heb me daarin altijd thuis gevoeld en nooit iemand kwaad gedaan. Dus waarom zou ik daar geheimzinnig over doen?’