10

Londen

‘Trek je panty uit.’

‘Pardon?’

‘Ik zei dat je je panty uit moest trekken,’ zei Matt. Het was lastig de uitdrukking op zijn gezicht te zien achter in de donkere taxi.

Misschien was het een vergissing geweest Matt Martell te vertellen dat ik het fijn vond dat hij de boel onder controle had genomen. Het had indruk op me gemaakt toen hij me bij de hand had gepakt en me door de nooduitgang naar buiten had gesleurd net toen de rest van het Hitz-personeel werd afgeleid doordat de politie door de ingang de tent in stormde. Misschien een over-reactie van de beveiligers, maar het was extreem goed voor de swingende reputatie van Hitz.

Mijn hakken zonken weg in het gras, maar Matt verminderde zijn vaart niet totdat we veilig het park uit waren en op de weg stonden.

‘Maar… Mijn tasje, mijn jas!’ jammerde ik terwijl ik over mijn verkilde armen wreef.

Matt trok zijn jasje uit en hing het om mijn schouders. ‘Maak je daar maar niet druk om, Bailey met de Ballen. Kun je Sarah niet vragen ze mee te nemen?’

‘Wat doen we hier?’

Matt gebaarde naar de engel die ik nog in mijn hand hield alsof het de olympische fakkel was.

‘Zou je die echt willen verklaren?’

‘Ik zou hem hebben laten vallen voordat de politie hem had kunnen zien,’ antwoordde ik.

‘En je trofee kwijt zijn?’ vroeg Matt plagerig. ‘Dat kon ik niet laten gebeuren. Wacht.’ Hij stak zijn arm op, en als uit het niets verscheen een taxi die naast het trottoir tot stilstand kwam.

Vol bewondering keek ik Matt aan. Een taxi krijgen in de periode dat overal kerstfeesten werden gehouden was nagenoeg onmogelijk. Ik vroeg me af of hij over een magische aura beschikte die alles ontzettend makkelijk voor hem maakte; dat hij verwachtte dat de wereld zich voor zijn gemak zou arrangeren, en dat dat dan ook gebeurde. Geen wonder dat hij zo zelfverzekerd en nergens door geplaagd leek.

Terwijl de taxi over straat zoefde, werd Matts gezicht even verlicht door het oranje licht van de straatlantaarns. Hij leek geen grapje te maken over de panty.

‘Eh, ik ga mijn panty niet uittrekken,’ merkte ik nerveus op.

‘Rustig maar, Bailey met de Ballen. Ik ben geen bedreiging voor je kuisheid. Ik ben heel veilig om mee in een taxi te zitten.’

‘Maar…’

‘Kijk nou eens naar jezelf,’ zei hij, en hij gebaarde naar mijn benen, waar zijn jasje bij lange na niet overheen viel.

Uiteraard was mijn panty aan flarden, maar ik had nog niet echt door dat ze vol dennennaalden zaten, alsof ik erg veel last had van knalgroene beenharen.

‘Maar dan krijg ik het koud,’ wierp ik tegen.

‘Bedoel je nou echt dat je het warm hebt in die panty? Het is meer gat dan panty.’

Ongemakkelijk schoof ik heen en weer, en daar kreeg ik meteen spijt van toen ik gemeen werd geprikt door een naald in mijn linkerbovenbeen. Ik gilde dan ook niet erg deftig.

‘Trek uit!’

‘Nou, maar dan moet jij de andere kant op kijken,’ zei ik. Nu ik de dennennaalden had gezien, kon ik dat niet ongedaan maken. De adrenaline van de ontsnapping stroomde niet meer door mijn aderen, en ik werd me er goed van bewust dat de dennennaald-panty behoorlijk pijnlijk was.

Met een lach keek Matt uit het raampje. ‘Ik heb mijn blik afgewend, mevrouw Bailey. Uw kuisheid is veilig.’

Ik weet zeker dat er diep in het internet loer-fetisjisten zijn die een buikversteviger en taille-elastiek hoogst erotisch vinden, maar het leek me onwaarschijnlijk dat Matt daartoe behoorde. Het zou veel minder beschamend zijn als ik nylons had gedragen, want een nylonkous afstropen is toch wel sexy. Maar met nylons voel ik me onzeker, want die kunnen altijd op de vreemdste momenten neerzakken op je enkels.

Ik heb buikcorrigerende panty’s altijd prettiger gevonden dan die gigantische onderbroeken met dergelijke functie van Bridget Jones. Onder een panty kun je nog vagelijk aantrekkelijke lingerie dragen, en je kunt een panty makkelijk uittrekken in de badkamer of ergens anders buiten het zicht als je denkt dat je geluk gaat hebben. Maar een panty met moeite uittrekken achter in een taxi met een man naast je die je nauwelijks kent en die je waarschijnlijk bekijkt via de weerspiegeling in het raampje, is iets heel anders.

Ik bracht mijn handen onder mijn rokje en pakte aan weerskanten de tailleband van de panty vast. Goed vasthouden was hier nodig. Ik hoopte dat ik de panty in een vloeiende beweging kon uittrekken, maar van dit soort panty’s wordt niet voor niets gezegd dat ze alles onder controle houden. Dit soort zou zich niet makkelijk laten overwinnen. Dit exemplaar hield zich vast aan mijn heupen alsof het een op het lijf gelaste kuisheidsgordel was.

‘Hulp nodig?’ vroeg Matt met nog steeds beleefd afgewend gezicht. Maar ik kon zien dat zijn schouders schokten van het ingehouden lachen; ongetwijfeld wist hij donders goed dat ik het moeilijk had met het kreng.

‘Niet kijken!’ Door de angst dat Matt zich zou omdraaien en het buikvet zou zien dat op het punt stond te worden bevrijd, kreeg ik extra kracht, en in uiterste wanhoop hief ik mijn billen en trok het verstevigde buikstuk tot op mijn enkels. Ik schopte mijn schoenen uit en rolde de panty in een bal op. Omdat ik niet wist waar ik de boel moest laten, stak ik hem maar in de zak van Matts jasje.

‘Heb je het nu koud?’ vroeg Matt, en hij draaide zich om.

‘Nee,’ zei ik, en ik trok zijn jasje strakker om me heen.

‘Ik wel,’ zei hij.

Er trok een schok door me heen toen ik zijn vingers zo koud als marmer op mijn blote been voelde. Ik keek naar zijn hand die van de buitenkant naar mijn knie dwaalde. Mijn haar viel over mijn ogen. Ik wist niet zeker of ik hem wel zou kunnen aankijken zonder vuurrood te worden. Zachtjes wrong hij zijn hand tussen mijn benen, en ik drukte zedig mijn knieën tegen elkaar om te voorkomen dat hij nog verder zou gaan zwerven.

Ik voelde zijn adem bij mijn oor. Hij fluisterde: ‘Ik begin te snappen hoe je in die boom kon blijven hangen, Bailey met de Ballen. Indrukwekkende spierbeheersing van je bovenbenen.’

Ik sloeg mijn benen over elkaar, waardoor hij echt op een dood punt belandde.

‘O, zit het zo?’ vroeg hij.

Plotseling trok hij zijn hand terug, maar omdat die nog tussen mijn bovenbenen gevangenzat, viel ik naar opzij op de achterbank. Voordat ik goed en wel doorhad wat er gebeurde, lag hij op me zodat ik met dat zware lichaam op het mijne geen beweging kon maken.

Ik hief mijn blik en zag hem met nauwverholen pret naar me kijken.

‘Ik dacht dat het veilig was om met je in een taxi te zitten,’ mompelde ik. Ik deed mijn best niet te gaan lachen.

‘Dat was voordat je me in de val liet lopen tussen je dijen, Bailey met de Ballen,’ zei Matt. ‘Een man moet voor zichzelf op kunnen komen. Hoewel er ergere plekken zijn, dat moet ik je nageven.’

Hij strekte zijn vingers en raakte mijn slipje aan. En toen ging ik giechelen omdat het allemaal zo belachelijk was, met onze benen verstrengeld op de achterbank, met zijn hand platgedrukt, en op de vloer van de taxi overal dennennaalden.

‘Je bent vast al warmer,’ zei ik terwijl ik mijn benen nog steviger tegen elkaar drukte.

‘O ja, absoluut,’ reageerde hij. Met zijn vrije hand trok hij me bij mijn achterhoofd naar zich toe. Zijn ogen waren donker.

Heel even drukte hij zijn lippen tegen de mijne en hield toen op om me aan te kijken. Ik had niet verwacht dat de zelfbewuste Matt Martell zo aarzelend en voorzichtig zou zijn. Ik dacht dat hij het soort man was dat me hartstochtelijk zou platdrukken, maar hij hield zijn gezicht vlak bij het mijne en liet daar langzaam een grijns op verschijnen, alsof hij zelf ook niet goed kon geloven dat hij gedaan had wat hij had gedaan. Ik hoorde mijn hart bonzen en vroeg me af of hij dat ook kon horen.

Zo bleven we maar liggen totdat ik het niet meer uit kon houden. Ik omvatte zijn gezicht en kuste hem zo stevig dat onze tanden tegen elkaar klapten.