DE ONDERAARDSE GANG

Toen de jongens 's avonds weer thuis waren, maakten ze een nieuw plan. Ze waren er vast van overtuigd, dat Vilnoff achter al die vreemde gebeurtenissen zat, die ten slotte hadden geleid tot de diefstal van Topnotch en de verdwijning van Iwan Evans.
'We gaan onze inlichtingen bij de bron zelf halen, ' zei Frank vastberaden. 'We zullen het huis van die kerel nog eens doorzoeken. ' Ze beseften heel goed dat ze hierbij groot gevaar zouden lopen. Om hun vader niet ongerust te maken, lieten ze een briefje voor hem achter waarin ze vroegen, de politie naar Vilnoffs huis en ook naar de hut in het bos te sturen, als zij om middernacht nog niet thuis waren. Frank tekende een kaartje waarop hij aangaf hoe je de hut kon bereiken.
Toen het donker was, gingen ze op weg. Voorzichtig liepen ze op het huis van Vilnoff af.
'We moeten eens te weten zien te komen wat er allemaal in die kelder gebeurt, ' vond Frank. 'En we moeten verdraaid goed oppassen, dat ze ons niet betrappen als we aan het rondscharrelen zijn. ' Door snel van boom tot boom en van struik tot struik te glippen, stonden ze eindelijk in de diepe schaduw aan de zijkant van het huis. 'Het licht in de kelder brandt, ' fluisterde Joe. Voorzichtig kropen ze naar het raam.
Hier wachtte hun een teleurstelling. De binnenkant van het raam was beschilderd met crèmekleurige verf. Van het inwendige van de kelder was dus niets te zien.
De jongens bleven een poosje in elkaar gedoken zitten en luisterden ingespannen. Ze hoorden het regelmatig gezoem van machines en af en toe het gekletter van metaal op metaal, gevolgd door het piepen van een zaag op ijzer. Soms hoestte er iemand. Frank voelde eens aan de zijkant van het raam. Het zat los. 'Misschien kan ik het op een kier zetten om te zien wat er gebeurt, ' fluisterde hij.
Hij trok nog eens voorzichtig aan de zijkant en het raam gaf iets mee. Nog een rukje... en het raam glipte uit zijn handen. Tot zijn ontzetting schoot zijn elleboog door het glas.
Om de zaak nog erger te maken, gleed de sponning uit Franks vingers en het hele raam tuimelde de kelder in. Met een krakende klap viel het houtwerk op de betonnen keldervloer.
De jongens zagen iemand naar een deur aan de achterkant van de kelderruimte rennen. Ze herkenden de man onmiddellijk. Het was Vilnoff!
Eén ogenblik konden ze zijn gezicht duidelijk zien bij het schijnsel van de lamp. Toen rukte hij de deur open en verdween. 'Achter hem aan, vlug!'
Frank klauterde naar binnen. Hij liet zich op de betonnen vloer vallen en zette snel de achtervolging in. Joe volgde zijn broer op de hielen. De deur, waardoor Vilnoff was verdwenen, wilde niet open. De kerel had hem aan de andere kant op slot gedaan. 'Laten we de trap naar boven eens proberen!' stelde Joe voor. De jongens hadden nu alle voorzichtigheid laten varen. Frank draaide zich om en rende de keldertrap op. Hij rukte de deur boven aan de trap open en de jongens vlogen naar binnen. Ze waren nu in de keuken. Nergens was ook maar het minste geluid te horen en van Vilnoff was geen spoor te ontdekken.
Terwijl de Hardy's daar besluiteloos bleven staan, hoorden ze buiten plotseling een motor brullen. Ze renden naar de achterdeur en zagen een auto de garage uitrijden.
Frank en Joe waren in een flits buiten. Toen ze van de veranda sprongen, reed de auto met grote snelheid naar de achterkant van het landgoed.
'Dat moet Vilnoff zijn!' riep Frank teleurgesteld. 'Hoe is hij in vredesnaam in de garage gekomen?'
Ze gingen naar het gebouwtje om een onderzoek in te stellen. Bij het licht van hun zaklantaarn zagen zij een luik in de vloer. Joe bukte zich en trok het luik omhoog. De jongens zagen een trap. Frank liep naar beneden en vond een ondergrondse gang, die van de garage naar de kelder onder het huis van Vilnoff leidde. Aan het eind van de gang zag hij een deur; de sleutel zat nog steeds in het slot. De jongen maakte de deur open en ontdekte, zoals hij trouwens al had gedacht, dat Vilnoff langs deze weg was gevlucht, toen de Hardy's zijn / werkplaats binnengedrongen waren. 'Ik geloof dat Vilnoff ons wel ontsnapt is, ' zei Joe. 'Het ziet ernaar uit dat er verder niemand in huis is, dus nu kunnen we zijn werkplaats eens goed bekijken. '
Op een werktafel vlakbij lag een bundel blauwdrukken. De jongens bekeken ze en op het eerste stel tekeningen lazen ze: Super vliegtuigbom.
Op de volgende tekening stond: Model B, speciaal machinegeweer, en op een derde blauwdruk: Geheime lichtgewicht torpedo voor onderzeeër.
De Hardy's waren stomverbaasd en die verbazing groeide nog toen ze een voorraad nitroglycerine, dynamiet, buskruit, schietkatoen, slaghoedjes en lonten vonden, genoeg dodelijke explosieven om het grootste deel van Bayport in puin te leggen.
Onder een kleed in de hoek stond een vreemd type machinegeweer. Op de werkbank lag het omhulsel van een bom.
'Dus dat is Vilnoffs geheim!' riep Frank uit. 'Uitvindingen van oorlogswerktuigen !'
'Dit is een zaak voor de politie. Geen wonder dat die vent is gevlucht. ' De jongens gingen naar boven en doorzochten het huis grondig. Maar er was geen spoor van de butler, de tuinman of de chauffeur. Joe liep naar de telefoon en belde het politiebureau van Bayport op. Hij noemde zijn naam en zei toen:'Zou u een paar mannetjes kunnen sturen om de wacht te houden bij het huis van Vilnoff? Frank en ik hebben hier hele gekke dingen ontdekt. '

'Wat is er dan aan de hand?' vroeg de wachtcommandant, die aan de telefoon kwam.
'We hebben een kelder vol springstoffen ontdekt. Het ziet er naar uit, dat Vilnoff zijn huis heeft gebruikt om er wapens te ontwerpen. '
'Verhip!' riep de wachtcommandant verbaasd. 'Ik stuur direct een paar mensen. '
Joe legde de hoorn op de haak. 'Wat nu?' vroeg hij aan Frank.
'We moeten Vilnoff en zijn handlangers vinden. Ik heb zo'n idee, dat hij wel eens in die hut verborgen kan zitten. '
'Zouden we daar nog naartoe gaan vanavond?'
'Waarom niet? Hij zou wel eens kunnen verdwijnen, nu hij weet dat we het geheim van zijn huis ontdekt hebben. '
Joe gaf toe, dat dit heel goed mogelijk was. Snel ingrijpen was noodzakelijk. De jongens begrepen wel dat, als Vilnoff in de hut was, dit iets zeer sinisters kon betekenen.
'Ik denk dat we daar heel wat geheimzinnigheden zullen vinden, ' zei Frank. 'Die namaakbomen zijn daar met een zeer bepaald doel neergezet. Ik denk dat ze, toen wij in het bos waren, werden gebruikt om de wachtposten te waarschuwen dat we in aantocht waren. '
'Nou, ' zei Joe, 'ik begin te geloven dat we in die hut ook springstoffen kunnen vinden. '
'Dat moeten we kunnen bewijzen, voor we er iets over zeggen, ' antwoordde Frank.
'Je hebt gelijk, ' stemde zijn broer in. 'We moeten er natuurlijk wel voor zorgen, dat we geen onnodig risico lopen, maar we kunnen toch best nog eens rondkijken op dat verboden terrein. '
'Prima, en dan halen we de politie er pas bij. We kunnen Vilnoff met zijn rare plannen toch niet maar zo laten rondlopen. ' De jongens wilden niet weggaan voor de politie kwam. Zij vonden het bijzonder vervelend, dat Vilnoff ontsnapt was.
'Weet je nog wat vader een tijdje geleden zei, toen we het over mysteries hadden?' vroeg Joe. 'Hij zei dat sommige buitenlanders hier in het land munitie kochten en verborgen. Ik weet zeker dat Vilnoff daar ook bijhoort. '
'Waarschijnlijk is hij zelfs de aanvoerder, ' dacht Frank.
Toen gebeurde er iets vreemds. Alle lichten in het huis gingen uit.
En net toen dat gebeurde, begon de alarminstallatie schel te rinkelen.