20

Opnieuw beginnen met je ex

Een van de vele merkwaardige liefdesvergissingen doet zich voor als je opnieuw een relatie begint met je ex. Soms blijft een relatie zelfs meerdere keren aan- en uitgaan, en dan spreken we wel van een ‘knipperlichtrelatie’. Het begint als een gewone relatie waarin partners geleidelijk meer van hun zelfstandigheid opofferen aan de veiligheid van de relatie. Na een tijdje wordt dit door ten minste één van beide partners in toenemende mate als beknellend ervaren. De spanningen lopen op en leiden tot een relatiebreuk. En dan gebeurt het merkwaardige: de liefde tussen beiden begint weer te stromen en brengt de partners in verwarring: was het uit elkaar gaan dan toch een vergissing? Een tijdlang blijft deze onzekerheid bestaan en de liefde stromen. Totdat ze besluiten het weer met elkaar te proberen. Eerst is er nog vreugde over het herstel van de relatie, maar heel geleidelijk ontstaan weer dezelfde of soortgelijke spanningen als de vorige keer. Na een tijd leidt dat weer tot een relatiebreuk, waarna de cyclus soms nog meerdere keren herhaald wordt. Wat is hier werkelijk aan de hand?

GERT-JAN (31):

Ik ben al zeker acht jaar gek op Marije en in die tijd is onze relatie drie keer uit en weer aan gegaan. Het begint telkens met veel liefde, gezelligheid en goeie seks. Maar als we dan een tijdje samenwonen wil ze steeds minder vaak vrijen. Ik word daar onzeker van. Dan ben ik bijvoorbeeld jaloers als ze met andere mannen omgaat voor haar werk. Ik doe steeds meer mijn best voor haar en zij sluit zich steeds meer af. Op den duur hakt zij de knoop door en met veel pijn en huilbuien besluiten we uit elkaar te gaan. Een maand of wat zien we elkaar bijna niet en moet ik verschrikkelijk afkicken: veel eenzame buien, af en toe een date die weinig vreugde geeft, keihard werken om maar niet zoveel aan haar te moeten denken. En dan is het na een paar maanden of de bewolking wegtrekt en ik me weer goed begin te voelen. En telkens komen we elkaar dan weer ergens tegen en schieten de vonken spectaculair heen en weer. Dat zinderende gevoel van liefde en die onderlinge vertrouwdheid: zij is het gewoon helemaal voor mij! Na een paar ontmoetingen duiken we weer in bed en vrijen we de sterren van de hemel. Een tijdje blijven we nog apart wonen, maar het gaat dan zó goed tussen ons dat we steeds vaker bij elkaar blijven. In feite woon ik dan bij haar ook al hou ik mijn eigen appartement aan voor het geval dat. En na een halfjaar of zo is het weer zover: de liefde zakt in als een pudding. We besluiten om er deze keer definitief mee op te houden. Maar het lijkt wel of we daar zelf niet meer echt in geloven.

Als geliefden na het stuklopen van een relatie merken dat hun gevoelens van liefde weer beginnen te stromen, denken ze ten onrechte dat het beëindigen van de relatie een vergissing was. Maar dat de liefde weer gaat stromen komt juist omdat de relatie beëindigd is. Hoe voor de hand ligt het! En toch zien we het niet, zo verblind zijn we door dat ego-relatiedenken. De traditionele relatievorm is doorgaans immers funest voor de liefde. Die verdwijnt steeds meer achter de muur van wederzijdse claims en verwachtingen, verstikt in zelf-amputatie en symbiose. Vaak levert het stuklopen van een relatie zóveel bijkomstige emotionele schade op in de vorm van verwijt en slachtofferschap dat de liefde er definitief door om zeep geholpen wordt. Maar als partners op een enigszins fatsoenlijke manier uit elkaar gaan zonder slaande ruzie, dan kan het gebeuren dat de liefde, eenmaal bevrijd van de relatiedwang, weer begint op te bloeien. Dit zou een perfect begin kunnen zijn van een spirituele liefdesrelatie als beide partners die mogelijkheid zouden kennen. Want zodra je het relatiedenken hebt ontmaskerd als een ego-patroon, herken je aan het opbloeien van de liefde wat de oorzaak ervan is, namelijk het herstel van beider onafhankelijkheid en het loslaten van relatieclaims en veiligheidsverwachtingen. Het was geen vergissing de relatie te beëindigen, het was het meest wijze besluit dat je ooit samen hebt genomen. Het enige wat je hoeft te doen om de liefde verder te laten stromen en steeds meer te laten opbloeien is geen nieuwe ego-relatie met elkaar beginnen maar een spirituele relatie laten ontstaan. Zolang beide partners zelf verantwoordelijkheid nemen voor hun verlatingsangst en behoefte aan veiligheid, blijft de liefde stromen en de spirituele realisatie groeien. Die twee zijn onafscheidelijk omdat liefde uiteindelijk onze natuur is, onze meest fundamentele staat van Zijn.

Zoals vuur niet kan branden zonder lucht,

zo kan liefde niet gedijen zonder de openheid

die vrij is van claims en verplichtingen.