Op weg naar huis stopte Maddie bij een supermarkt en kocht een gegrilde kip en pijnstillers. Carleen was op haar hoede geweest en wilde niet meewerken en Jewel was openlijk vijandig geweest. Haar hoofd bonkte, ze was gefrustreerd door het gebrek aan vooruitgang dat ze had geboekt en ze had zin om iemand in een hoofdklem te nemen.
Met een blauwe mand aan haar arm ging ze in de rij voor kassa nummer drie staan. De volgende keer dat met ze Carleen en Jewel sprak zou ze een minder zakelijke tactiek proberen. Ze zou de warme, vriendelijke aanpak gebruiken. Als dat niet werkte, kon ze zich altijd nog als Jerry Springer gaan gedragen.
'Ik heb je daarstraks in de Value Rite gezien,' zei een vrouw in de rij naast haar.
Maddie, die haar boodschappen op de lopende band legde, keek op. 'Heb je het tegen mij?'
'Ja.' De vrouw had kort donker haar en droeg een T-shirt met een foto van haar kleinkinderen op de voorkant. 'Carleen zei dat je vragen stelde over Rose en Loch Hennessy.'
Wauw, nieuwtjes verspreidden zich inderdaad snel in kleine stadjes. 'Dat klopt.'
'Ik ben met Rose opgegroeid en ze had wat problemen, maar ze was een goed mens.'
Wat problemen? Noemden ze dat zo in Truly als iemand kogels in twee mensen jaagde? Maddie zou het eerder een psychische stoornis noemen. 'Dat geloof ik onmiddellijk.'
'Die kleine serveerster kreeg wat ze verdiende, dan had ze maar niet met een getrouwde man moeten rotzooien.'
Moe, gefrustreerd en nu ook boos zei Maddie: 'Dus jij vindt dat iedere vrouw die een relatie krijgt met een getrouwde man het verdient om op een cafévloer te sterven?'
De vrouw legde een zak aardappelen op de lopende band. 'Ik
bedoel alleen dat het verkeerd kan aflopen als je rotzooit met de man van een andere vrouw. Dat is alles.'
Nee, dat was niet alles, maar Maddie was zo verstandig om haar mond te houden.
Maddie gooide haar aktetas op de bank en keek naar de foto van haar moeder, die op de salontafel stond. 'Goed, dat is verspilling van make-up geweest.' Ze schopte haar schoenen uit en legde de foto plat. Ze kon niet naar haar moeders vrolijke glimlach kijken nu haar dag een fiasco was.
Op blote voeten liep ze naar de keuken en zocht in de koelkast naar de fles merlot die ze de dag ervoor had geopend. Ze bedacht zich en pakte de Skyy-wodka, tonic light en een citroen. Soms had een meisje iets sterkers nodig, zelfs al was ze alleen. Terwijl ze de wodka in een longdrinkglas schonk en de tonic toevoegde, klonk 'I Drink Alone' van George Thorogood in haar hoofd. Ze had nooit van dat nummer gehouden. Misschien was het de schrijfster in haar, maar het refrein was volkomen overbodig. Natuurlijk dronk je met niemand anders als je alleen dronk.
Op het moment dat ze ijs en een schijfje citroen in het glas deed ging de bel. Ze pakte haar glas en bracht het naar haar lippen terwijl ze door de zitkamer liep. Ze verwachtte niemand en de persoon aan de andere kant van de deur was de laatste die ze had verwacht.
Ze keek door het kijkgat naar Mick Hennessy, ontsloot het veiligheidsslot en opende de deur. De late middagzon scheen op Micks wang en mondhoek. Hij droeg een strak mouwloos shirt onder een blauw geruit hemd waarvan hij de mouwen tot net boven zijn biceps had opgerold. Het bleekblauw van de ruiten paste bij zijn ogen en onderstreepte zijn bruine huid en zwarte haar alsof hij thuishoorde op het omslag van een tijdschrift, seks verkopend en harten brekend.
'Hallo, Maddie,' zei hij met zijn donkere stem. Hij hield een visitekaartje tussen de vingers van zijn opgestoken hand.
Shit! Het laatste waar ze vandaag behoefte aan had was een confrontatie met Mick. Ze nam nog een versterkende slok en wachtte tot hij begon te schreeuwen. In plaats daarvan schonk hij haar een verzengende glimlach.
'Ik had gezegd dat ik je de naam van een goede verdelger zou geven.' Hij hield haar het visitekaartje voor. Het was wit, niet zwart, en er stond een rat op.
Ze had zich niet gerealiseerd dat ze een beetje bezorgd was tot ze voelde dat ze van opluchting begon te glimlachen. Ze pakte het kaartje van hem aan. 'Je had hier niet helemaal naartoe hoeven komen om het aan me te geven.'
'Ik weet het.' Hij gaf haar een oranje met gele doos. 'Ik dacht dat je dit misschien wel kon gebruiken tot Ernies Ongedierte- bestrijding tijd heeft om hiernaartoe te komen. Het is gemakkelijker dan op zoek gaan naar stinkende karkassen.'
'Dank je. Geen man heeft me ooit een...' Ze pauzeerde en keek naar de doos. '... een muizenmotel 500 gegeven.'
Hij grinnikte. 'Ze hadden ook een muizenmotel 200, maar ik vond dat je het beste verdiende.'
Ze deed de deur wijd open. 'Heb je zin om binnen te komen?' Ze zou hem vertellen waarom ze in Truly was, maar niet op dit moment. Ze was gewoon niet in de stemming voor nog een confrontatie.
'Ik kan niet lang blijven.' Hij liep langs haar naar binnen en nam de geur van buiten en van bosachtige zeep mee. 'Mijn zus verwacht me voor het avondeten.'
'Ik heb altijd een zus willen hebben.' Iets anders om in de vakanties naartoe te gaan dan het huis van een vriendin.
'Als je Meg kende, zou je jezelf misschien gelukkig prijzen.'
Ze deed de voordeur dicht en liep naast hem naar de zitkamer. Ze moest toegeven dat het vreemd was om hem in haar huis te hebben. Niet alleen omdat hij Mick Hennessy was, maar omdat het een hele tijd geleden was dat ze een man in haar huis had binnengelaten. De energie leek te veranderen, de lucht leek geladen met seksualiteit. 'Waarom?'
Hij glimlachte en keek de kamer rond. 'Meg kan... een vreselijke kok zijn,' zei hij, maar Maddie had het gevoel dat hij iets anders had willen zeggen. 'Het soort kok dat denkt dat ze veel beter is dan ze in feite is, wat betekent dat ze nooit zal verbeteren. Als ze erwten in een pan heeft gegooid en dat avondeten noemt, ben ik weg.' Zijn blik ging naar haar terug en hij wees naar haar drankje. 'Moeilijke dag?'
'Ja.'
'Meer muizen die zich te goed doen aan je mueslirepen?'
Ze schudde haar hoofd. Wist hij dat nog?
'Wat is er gebeurd?'
Ze was er vrij zeker van dat hij het snel genoeg zou horen. 'Niets belangrijks. Heb je tijd voor een drankje?'
'Heb je bier?'
'Alleen light.'
Hij trok een gezicht. 'Vertel me niet dat je koolhydraten telt.'
'Jazeker.' Ze liep naar de keuken en hij liep vlak achter haar aan. 'Als ik dat niet doe, krijg ik een enorme kont.' Ze keek over haar schouder en zag zijn blik naar haar billen zakken.
'Ik vind dat je er heel goed uitziet.'
'Precies.' Alsof hij de hele dag de tijd had, ging zijn blik weer naar haar gezicht terug. 'Ik heb wodka, gin en Crown Royal- whisky.'
Zijn oogleden zakten één moment over zijn ogen, waardoor zijn donkere wimpers extra lang leken. 'Crown.'
Ze deed de kast open en ging op haar tenen staan. Maddie herkende de blik in zijn ogen. Ze had vier jaar lang geen seks gehad, maar ze herinnerde zich de blik.
'Ik pak het wel,' zei hij terwijl hij dicht achter haar ging staan en naar de bovenste plank reikte.
Ze liet zich op haar voetzolen terugzakken en draaide zich om. Hij was zo dichtbij dat ze haar neus in zijn hals kon begraven als ze maar een klein stukje naar voren kwam. De zijkanten van zijn open shirt gleden langs haar borsten en ze hield haar adem in.Hij keek in haar ogen terwijl hij haar het ouderwetse glas aangaf. 'Alsjeblieft.' Toen deed hij een stap naar achteren.
'Dank je.' Ze liep om hem heen en deed de koelkast open. De koude lucht was heerlijk tegen haar gloeiende wangen. Dit mocht absoluut niet gebeuren. Niet met hem, maar als hij iemand anders was geweest, had ze niet ingestaan voor de mate waarin ze zijn lichaam zou gebruiken en misbruiken.
'Kom je uit Idaho?' vroeg hij terwijl hij tegen het aanrecht leunde en zijn armen over elkaar sloeg. 'Of ben je een immigrant?'
'Ik ben geboren en getogen in Boise.' Behalve de vijf maanden die ze in Truly had gewoond en de zes jaar op de universiteit in Zuid-Californië. Ze gooide een paar ijsblokjes in het glas.
'Wonen je ouders in Boise?'
'Ik heb mijn vader nooit gekend.' Ze deed de vriezer dicht en zette het glas op het aanrecht. 'Ik ben opgevoed door mijn tante en zij is een paar maanden geleden overleden.'
'En je moeder?'
Die lag op dezelfde plek begraven als Micks moeder, ongeveer acht kilometer verderop. 'Ze is overleden toen ik nog jong was.' Maddie bukte zich en pakte de fles whisky uit haar drankenkast.
'Dat spijt me.'
'Ik kan me haar nauwelijks herinneren.' Ze wachtte tot hij zou vertellen dat zijn ouders ook waren gestorven toen hij nog klein was. Hij deed het niet en ze kwam overeind en gaf hem de Crown Royal. 'Het spijt me. Hij is niet zo goed als de Bush- mills 21.'
Hij pakte de fles van haar aan en schroefde de dop los. 'Maar het gezelschap is beter.' Hij schonk drie vingers whisky op het ijs.
'Je kent me niet.'
Hij zette de fles op het aanrecht en bracht het glas naar zijn lippen. 'Dat is een van de dingen die me aan je bevallen.' Hij nam een slok en voegde eraan toe: 'Ik heb niet naast je gezeten in groep zes. Je zus is niet bevriend met mijn zus en je moeder is nooit de hartsvriendin van mijn moeder geweest.'
Nee, maar ze was heel goed bevriend met je vader. 'Tanya is hier ook niet opgegroeid.'
'Dat is waar, maar ik vind haar te gestrest. Ze kan niet ontspannen en genieten.' Hij liet zijn glas zakken en keek naar de zitkamer. 'Dit is een van de oudere huizen aan het meer.'
'De makelaar zei dat het in de jaren veertig is gebouwd.'
Hij boog een stukje naar voren en keek door de hal naar de badkamer en de slaapkamers. 'Het ziet er anders uit dan de laatste keer dat ik hier was.'
'Er is me verteld dat de keuken en de badkamer vorig jaar zijn verbouwd.' Maddie nam een slok. 'Wanneer ben je hier voor het laatst geweest?'
'Ik weet het niet precies.' Hij rekte zich uit en keek naar haar gezicht. 'Ik was waarschijnlijk een jaar of vijftien. Ongeveer twintig jaar geleden dus.'
'Woonde hier een vriend van je?'
'Zo kun je het zeggen. Hoewel ik niet weet of ik Brandy Green een vriénd zou willen noemen.' Hij glimlachte toen hij eraan toevoegde: 'Haar ouders waren bij de Pendleton Rodeo in Oregon.'
'En jij had hier je eigen rodeo?'
Het kleine glimlachje veranderde in een ondeugende grijns. 'Zo zou je het kunnen noemen.'
Ze fronste haar voorhoofd. 'Welke kamer was van Brandy?' Hij had waarschijnlijk zijn initialen in de plafondbalken gekerfd.
'Dat weet ik niet.' Het ijs in zijn glas rinkelde en hij bracht het weer naar zijn mond. 'We hebben de meeste tijd in de slaapkamer van haar ouders doorgebracht. Hun bed was groter.''O, mijn god! Je hebt seks in mijn slaapkamer gehad!' Ze legde haar hand op haar borst. 'Ik heb zelfs geen seks in die slaapkamer gehad.' Op het moment dat ze het er uitflapte wilde ze dat de vloer openging om haar te verzwelgen. Ze zette zichzelf niet vaak voor schut, maar ze haatte het als het gebeurde. Vooral toen hij zijn hoofd achterovergooide en lachte.
'Het is niet grappig.'
'Dat is het wel.' Hij lachte nog even en zei toen: 'Liefje, daar kunnen we meteen iets aan doen.'
Als zijn aanbod ook maar een beetje bedreigend of flirterig was geweest, had ze hem haar huis uit gegooid. In plaats daarvan was het eenvoudig en rechtdoorzee en moest ze erom glimlachen, zelfs al wilde ze dat niet. 'Nee, dank je.'
'Weet je het zeker?' Hij nam nog een slok en zette zijn glas op het aanrecht.
'Heel zeker.'
'Ik ben er een stuk beter in geworden sinds ik hier voor het laatst was.' De glimlach die hij haar schonk was een onweerstaanbare mix van charme, zelfvertrouwen en pure lust. 'Ik heb heel wat oefening gehad.'