Toegift

Het is middernacht. Eigenlijk loopt het al tegen de ochtend. Ramses heeft de kroeg verlaten en zwalkt zijn weg naar huis. Hij belt aan. De deur blijft gesloten. Nogmaals vindt hij de bel. Er klinkt gestommel, de deur gaat open. Twee dronken gezichten kijken elkaar aan. De één teut van de drank, de ander van de slaap. ‘Kunt u een taxi voor me bestellen?’ lalt Shaffy. Het slaperige gezicht knikt en laat hem binnen. In de huiskamer staat een piano. Terwijl de heer des huizes een taxi belt, neemt Ramses plaats op de pianokruk en begint te spelen. Al snel vult hij met zijn spel en gezang het hele huis, en aangezien de huizen in Amsterdam erg gehorig kunnen zijn, speelt hij ook de buren uit hun slaap. Binnen een paar minuten zit de hele kamer vol slaperige mensen. Ramses zit heerlijk te spelen, en er ontstaat een klein feestje. De taxichauffeur staat voor de deur, en hoort de muziek. Ook hij mengt zich tussen het ‘publiek’. Iedereen geniet van dit spontane concert. Na een uur klapt Shaffy de piano dicht. ‘Zo, nu ga ik naar huis,’ zegt hij, en tegen de taxichauffeur, ‘en jou hoef ik natuurlijk niet te betalen, want ik heb al voor je gespeeld.’