6
Opvattingen, huisgemaakt

MF: Hoe kwam je aan jouw ideeën over mannen?

Fabiënne: Van huis meegekregen. Vooral van mijn vader. Die stimuleerde me om carrière te maken en een partner te kiezen die carrière maakte. Ik had me nog nooit verdiept in wat ik echt nodig had. Dat kwam dan ook niet veel verder dan: hij moet lief zijn, goed kunnen luisteren, charmant zijn, ik moet het gevoel hebben dat hij mij in de watten legt, dat hij mij fantastisch vindt en trots op me is. Een kenmerkend trekje van mijn ex-vriendjes is dat ze in eerste instantie open waren, iets wat ik heel belangrijk vind, en dat ze daarna sloten als een oester. Om nooit meer open te gaan. En ik probeerde ze dan weer open te trekken. Waardoor ze des te harder op slot bleven zitten.

Het is verbazingwekkend hoeveel mensen dezelfde mening over iets hebben als hun ouders. Ze stemmen op dezelfde partij, houden van dezelfde kunstvorm, lezen dezelfde boeken of lezen helemaal niet omdat hun vader en moeder dat ook niet doen en hebben over massa's zaken dezelfde mening. Als kind nemen we nogal wat waarden en normen over van onze ouders. Dat is op zich logisch, want we leren van alles van hen. Die waarden worden ons als het ware met de paplepel ingegoten.

Later komen hier nog andere bronnen bij. We hebben grote delen van onze meningen overgenomen van anderen die ons iets bij hebben willen brengen. De juf op school, Sesamstraat, Ome Willem, vriendjes en vriendinnetjes, onze eerste baas en de buurman hebben allemaal hun steentje bijgedragen aan onze meningen die we nu hebben. Ze hebben dat meestal met de beste bedoelingen gedaan, vooral toen we jong waren en zelf niet beter konden weten De vraag is of die meningen nu nog wel passen bij wie we werkelijk zijn.

Schrijf eens op wat je allemaal gelooft over jezelf, de wereld, het leven, relaties, religie, mannen, vrouwen en ga zo maar door. Bepaal hierbij zelf waar je over na wilt denken, je hoeft niet letterlijk dit rijtje te volgen en nog meer onderwerpen te bedenken, al mag dat natuurlijk wel. In het kader van dit boek doe je er in elk geval goed aan de onderwerpen ‘jezelf’, ‘mannen’ en ‘relaties’ te nemen.

Om je enigszins hierbij op weg te helpen, hebben we een aantal essentiële afwegingen voor je op een rijtje gezet.

De illusie van onafhankelijkheid

Heb je vanmorgen brood gegeten? Fruit? Koffie, thee of iets anders gedronken? Gedoucht, in bad geweest? Waar kwam dat water vandaan? We zijn allemaal afhankelijk van elkaar. Voor brood ga je naar de bakker of de supermarkt en boeren hebben de granen verbouwd, enfin, we hoeven hier niet de hele keten te schetsen van mensen die ervoor hebben gezorgd dat we te eten en drinken hebben, een dak boven ons hoofd, werk enzovoorts. Ook voor liefde, steun en begrip zijn we afhankelijk van elkaar. Zeker in een relatie.

Natuurlijk, het is een mooie verworvenheid dat we zelfstandig kunnen zijn. En dat is iets heel anders dan onafhankelijk. Emancipatie heeft ervoor gezorgd dat vrouwen zich zo volledig kunnen ontwikkelen als ze maar willen. Twee zelfstandige mensen naast elkaar, dat geeft een mooie, evenwichtige relatie die gekenmerkt kan worden door gelijkwaardigheid. Alle ruimte dus om samen te onderhandelen over de taakverdeling. Maar een relatie kan niet slagen als een van de twee uit alle macht blijft proberen om onafhankelijk te zijn. ‘Ik heb je niet nodig’, als het ware. Je hebt elkaar wél nodig en het is maar beter om dat gewoon onder ogen te zien.

De illusie van keuze

Neem je eigen beslissingen. Laat je mening niet afhangen van wat de maatschappij vindt. Zeker niet voorzover dat zogenaamd wordt weergegeven in bladen, op de radio of televisie. Verruim gerust je visie met die van familie, vriendinnen of kennissen, maar kies uiteindelijk zelf. Maak je keuzes ook zoveel mogelijk los van minder goede ervaringen uit het verleden. Als je je laat sturen door dergelijke factoren in het leiden van je leven, herhaal je slechts patronen. Dat is wat we bedoelen met de illusie van keuze, waar veel mensen in vast kunnen raken.

Stel, je ontmoet een leuke kerel. Maar hij voldoet niet aan het zoveelste profiel van de ‘ideale’ man volgens de media. Hij is iets kleiner dan jij. Of je ouders zien hem niet zitten. Hij rijdt op een oude fiets in plaats van in een blitse auto. Wie moet eventueel met hem samenwonen, jij of je ouders? Of je vriendinnen vinden hem niks. Weet je zeker dat ze hem niet stiekem zelf eigenlijk heel leuk vinden en dus dat ze jaloers op je zijn? Je zult merken dat je keuzes beter uitvallen als je ze maakt op basis van wat jij belangrijk en leuk vindt in een man.

De illusie van perfectie

Niet alleen qua uiterlijk moeten we de strijd aangaan met ideaalbeelden. Ook de relatie moet perfect zijn, de vakantie, het werk, het huis, de kinderen en wat niet? Stel jezelf in dit verband de vraag wat je liever bent: perfect of… gelukkig?

Wat heb je liever: een man die perfect lijkt, maar gewoon een gladde babbelaar blijkt te zijn, of een man die er in eerste instantie niets van lijkt te bakken, maar de man van je leven kan blijken te zijn?

Vertrouw op je intuïtie

Zodra een man perfect lijkt te zijn is dat eigenlijk al een reden om een alarmbel in je hoofd te laten afgaan. Niemand is perfect, vrouwen niet en mannen al helemaal niet. Als hij perfect lijkt, wil dat alleen maar zeggen dat hij hoogstwaarschijnlijk een goede toneelspeler is.

Igna: ‘Ik had het beeld van een partner die heel intelligent en maatschappelijk succesvol zou zijn, ik was zelf ook nogal een studiebol. Maar de jongens die ik in mijn studententijd leerde kennen en die intelligent waren en waarschijnlijk ook wel succesvol zouden worden, schrokken me af. Er was altijd meteen zo'n competitie tussen ons, hij moest en zou beter zijn dan ik. Toen ik Michael leerde kennen dacht ik dat dit nooit wat kon worden tussen ons, ondanks dat hij al vrij snel verliefd op mij werd en we allebei single waren. Hij was te zachtaardig, had niet zoveel algemene ontwikkeling leek het, hij was te weinig een haantje en… hij had al twee kinderen. Maar nu ik een aantal jaren dolgelukkig met hem ben (en getrouwd) zie ik dat de pret die we hebben, op alle momenten van de dag als we samen zijn, en het gebrek aan competitie me zo'n rust en zo'n geluk geeft, dan is het helemaal niet erg dat hij geen directeur is. Ik ben het vooralsnog ook niet. Het beeld van een “zacht ei” dat ik misschien in het begin even van hem had is wel helemaal bijgesteld, want wat hij mogelijk mist aan algemene ontwikkeling compenseert hij meer dan voortreffelijk met analytisch vermogen, waarmee hij heel scherp iets kan beoordelen, een kwaliteit die ik echt veel minder heb. En ja, tussen mij en zijn kinderen gaat het ook goed, dat kan dus wel.’

De illusie van een ‘soulmate’

Hoeveel mensen ken je die hun ‘soulmate’ ontmoet hebben? Hoe herken je zelf je ‘soulmate’? Wat is een ‘soulmate’ eigenlijk?

De illusie dat je alleen gelukkig zou kunnen zijn met je ‘soulmate’ kan een ernstige blokkade zijn voor de rest van je leven. Als je het beeld hebt dat een ‘soulmate’ alles weet wat er in jouw hoofd omgaat, en overal op kan reageren, precies zoals jij dat wilt, en dat je dat zoekt in een man, dan ben je waarschijnlijk niet op zoek naar een partner maar naar jezelf. De kans is groot dat je je incompleet voelt en denkt die completering in een ander te kunnen vinden. Pas ermee op om dat soort gevoelens de vrije hand te geven, want je kunt ten prooi vallen aan bijzonder nare situaties. Wij kennen toevallig een vrouw die zei dat ze haar ‘soulmate’ gevonden had. Ze had alles voor die illusie opgegeven en is nu diep ongelukkig. De enige die al jouw gedachten en gevoelens kent ben je zelf. We zijn zelf onze eigen soulmate.

De juiste partner is iemand die op een aantal punten behoorlijk verschilt van jou, die je kan verrassen, verbazen, misschien zelfs wel een enkele keer verbijsteren omdat hij zo anders reageert dan jij. Dat houdt het spannend en leuk, dan is een relatie levend en in beweging.

De illusie van de foute man

‘Man bashing’ is in de mode. Kijk naar de reclames. Mannen worden afgeschilderd als zielig en krijgen over het algemeen de slachtofferrol toebedeeld. Ze zijn er trots op dat ze samen met hun zoontje kunnen koken dankzij product X, terwijl hun dochtertjes vloeibare boter op hun hoofd gieten. Ha, ha. Tjonge, wat leuk.

De filosofie hierachter is dat de vrouw, die nog steeds meestal de inkopen doet, dankzij product X, Y of Z niet hoeft te koken of wassen omdat manlief dat dan eindelijk kan. Alleen in reclames voor ‘mannelijke’ producten stond de man tot voor kort zijn mannetje. Toen kwam Heinrich de skileraar en die veranderde ook dat beeld… alleen met een biertje is hij de held. En zelfs dan zie je een vrouw in beeld die een meewarige blik werpt. In de zomer is hij de sukkel van de berg, die de schapen hoedt.

Het is een marketingtechniek die kennelijk op een populair sentiment inspeelt: mannen afschilderen als mensen met een handicap. Het wordt waarschijnlijk door velen als grappig gezien. Als er een boek uitkomt met de titel Alles went behalve een vent, dan is dat leuk. Als een man een boek uitbrengt genaamd Wie wil er nou een vrouw?, dan valt waarschijnlijk iedereen over hem heen, zonder zelfs maar het boek te hebben gelezen!

‘De publieke opinie is de laatste jaren manonvriendelijk geworden,’ schrijft Warren Farrell, een van de meest vooraanstaande mannen in de Amerikaanse feministische beweging in de jaren zeventig. Zijn boek Wat mannen niet zeggen, kunnen vrouwen niet horen: het einde van de mythe, het begin van de liefde (2001 The House of Books) is overigens het lezen meer dan waard. Het streven naar gelijkheid, geheel op zijn plaats in die tijd, sloeg in de jaren tachtig om naar het wijzen met een beschuldigend vingertje. Mannen kregen overal de schuld van en werden de rivalen van de vrouw. En zij lieten dit over zich heen gaan. Mannen konden het nooit goed doen. Als ze opkwamen voor zichzelf waren ze antivrouw en als ze dat niet deden waren het sulletjes.

Laten we opnieuw de waarheid ontdekken dat mannen, net als vrouwen, leuke mensen zijn. We moeten ons niet laten beïnvloeden door mythes en slechte pr. We kunnen beter kijken naar hoe we het nu leuk kunnen maken met elkaar op basis van wie we nu zijn. Mannen hoeven niet meer uitsluitend voor het geld te zorgen en vrouwen niet meer uitsluitend voor het gezin.

We zeggen natuurlijk niet dat je voortaan met iedere man die je tegenkomt een relatie hoeft te beginnen, maar praat gewoon met hem, zoek uit wat voor iemand het is, sport met hem, ga met hem naar de film, wat wandelen, drinken, maakt niet uit. Vergroot je kansen om een fijne partner te vinden. Leef, ontdek, heb het naar je zin!

Flirtstuk 12 Glimlach

Mensen die flirten hebben vrijwel constant een glimlach op hun gezicht. Dit maakt je aantrekkelijk en wekt een positieve indruk. Glimlach van binnenuit! Dat wil zeggen dat de nadruk op je ogen ligt en niet op je mond. Door je ogen te laten lachen terwijl de rest van je gezicht nauwelijks meedoet, creëer je de twinkeling in je ogen die we allemaal zo aantrekkelijk vinden. Vermijd de ‘Amerikaanse’ tandpastasmile en laat je ogen stralen! Goed opgemaakte ogen versterken dit effect. Goed wil niet zeggen dat je ze overdadig moet opmaken, maar dat je zorgt voor het juiste accent en effect.