Zomer 1981
Maandag 1 Juni
Mijn vader heeft een brief gekregen waarvan hij wit wegtrok. Hij wordt ontslagen! Hij wordt werkloos! Hoe moeten we rondkomen van het schijntje dat de regering ons gaat uitkeren? De hond zal weg moeten. Zijn eten kost ons 35 pence per dag, nog afgezien van de brokjes. Nu ben ik een kind uit een onvolledig gezin met een werkloze vader! Straks krijg ik mijn schoenen nog van de Sociale Dienst! Ik ben vandaag niet naar school geweest. Ik heb de juffrouw van de administratie gebeld en gezegd dat mijn vader geestelijk gestoord is en verzorging nodig heeft. Haar stem klonk heel bezorgd en ze vroeg of hij gewelddadig was. Ik zei dat hij nog geen tekenen van gewelddadigheid had vertoond, maar dat ik de dokter zou bellen zodra hij het werd. Ik heb mijn vader een heleboel hete en zoete drank gegeven tegen de shock. Hij bleef maar doordrammen over elektrische kacheltjes en dat hij de media wel eens zou inlichten. Hij belde Doreen Slater op en ze kwam meteen. Ze had een afschuwelijk zoontje, dat Maxwell heet, bij zich. Het was een hele schok voor het eerst Doreen Slater te zien. Waarom mijn vader zin heeft in vleselijke gemeenschap met haar, is me een raadsel. Er zit nauwelijks vlees aan.
Ze is zo dun als een wandelende tak. Ze heeft geen borsten en geen bibs. Ze is helemaal plat en stijl van onder tot boven inclusief haar neus, mond en haar. Toen ze binnenkwam sloeg ze meteen haar armen om mijn vader heen.
Maxwell begon te huilen, de hond begon te blaffen dus ging ik maar weer naar mijn zwarte kamer en telde hoeveel dingen nog door de verf heen schenen: honderdzeventien!
Doreen ging om halftwee weg om Maxwell naar het peuterklasje te brengen. Ze deed wat boodschappen voor ons en maakte een flodderige maaltijd klaar van spaghetti en kaas. Zij is een éénoudergezin. Maxwell is een buitenechtelijk kind. Dat heeft ze me zelf verteld onder de afwas. Ze zou best aardig zijn als ze een beetje dikker was.
Dinsdag 2 Juni
NIEUWE MAAN
Doreen en Maxwell zijn blijven slapen. Maxwell had op de bank moeten slapen, maar hij brulde zo erg dat hij ten slotte de hele nacht in het tweepersoonsbed heeft geslapen tussen mijn vader en Doreen in, dus heeft mijn vader geen vleselijke gemeenschap met Doreen kunnen hebben. Hij was kotsmisselijk van Maxwell, maar nog niet half zo misselijk als Maxwell zelf. Ha! Ha! Ha!
Woensdag 3 Juni
Vandaag naar school geweest, kon me niet concentreren. Moest steeds denken aan de wandelende tak. Ze heeft prachtige witte tanden (rechte natuurlijk). Ze had jamtaartjes gemaakt toen ik uit school kwam. Ze is tenminste niet zo gierig met jam als sommige andere vrouwen.
Mijn vader is zwaar aan het drinken en roken, maar hij is tijdelijk impotent geworden volgens Doreen. Dat wil ik helemaal niet weten! Doreen praat met mij alsof ik een volwassen mens ben in plaats van haar minaars zoontje van veertien jaar twee maanden en een dag.
Donderdag 4 Juni
Doreen nam vanmorgen de telefoon aan toen mijn moeder opbelde. Mijn moeder vroeg mij te spreken. Ze wilde weten wat Doreen hier in huis deed. Ik vertelde haar dat mijn vader overspannen was en Doreen nu voor hem zorgde. Ik vertelde dat hij werkloos was geworden. Ik zei dat hij zwaar dronk, veel te veel rookte en zich helemaal liet gaan. Toen ging ik naar school. Ik voelde me opstandig dus trok ik rode sokken aan. Dat is streng verboden, maar dat kon me niet meer schelen.
Vrijdag 5 Juni
Juffrouw Sproxton zag in de aula dat ik rode sokken aanhad! De ouwe heks heeft me aangegeven bij puiloog Scruton. Ik moest in zijn kantoor komen en kreeg een hele preek over de gevaren van het non-conformisme. Toen stuurde hij me naar huis om de verplichte zwarte sokken aan te trekken. Mijn vader lag op bed toen ik thuiskwam; hij was onder behandeling voor zijn impotentie. Ik heb naar het kinderprogramma op de tv zitten kijken met Maxwell, tot hij naar beneden kwam. Toen vertelde ik hem de sokkensaga.
Hij veranderde meteen in een gevaarlijke krankzinnige! Hij belde de school op en liet Scruton uit een stakingsbijeenkomst van de conciërges weghalen. Hij bleef maar in de telefoon schreeuwen. Hij zei: ‘Mijn vrouw is ervandoor, ik ben werkloos, ik moet voor een half idioot kind zorgen’—Maxwell, denk ik—‘en dan gaan jullie ook nog eens mijn zoon te pakken nemen vanwege de kleur van zijn sokken!’ Scruton zei dat wanneer ik met zwarte sokken op school zou komen, alles zou zijn vergeven en vergeten, maar mijn vader zei dat ik zou dragen waar ik zelf zin in had. Scruton zei dat hij zijn best deed om een zekere standaard te handhaven. Mijn vader zei dat het Engelse Wereld Cup-team in 1966 ook geen zwarte sokken aan had en sir Ed-mund Hillary in 1953 ook niet. Daar leek Scruton niet van terug te hebben. Mijn vader hing op. Hij zei: ‘Één-nul voor mij.’ Het zou best eens in de krant kunnen komen: ‘Zwarte-sokken-conflict op school’. Misschien zou mijn moeder het lezen en weer thuiskomen.
Zaterdag 6 Juni
O Vreugde! O Zaligheid! Pandora organiseert een sokkenprotest! Vandaag kwam ze bij mij thuis! Jawel! Ze stond zomaar gewoon voor de deur en vertelde me hoe ze mijn principiële houding bewonderde. Ik had haar wel binnen willen laten, maar het huis ziet er smerig uit dus deed ik het maar niet. Maandagochtend gaat ze de school rond met een petitie. Ze zei dat ik een vrijheidsstrijder voor de rechten van het individu was. Ze wil dat ik morgenochtend naar haar toe ga. Er wordt een comité opgericht en ik ben de voornaamste vertegenwoordiger! Ze wilde de rode sokken zien maar ik zei dat ze in de was zaten. Doreen Slater en Maxwell zijn vandaag weggegaan. Mijn oma komt vanavond, dus moeten al hun sporen uitgewist worden.
Zondag 7 Juni
PINKSTEREN
Oma vond Maxwells speen in mijn vaders bed. Ik loog, ik zei dat de hond hem wel van de straat mee naar binnen zal hebben genomen. Het was behoorlijk link. Ik ben geen goede leugenaar, mijn gezicht wordt altijd knalrood en mijn oma heeft net de ogen van Superman, ze schijnt recht door je heen te kijken.
Om haar af te leiden vertelde ik haar van het rode-sokkenconflict; maar ze zei dat regels gemaakt zijn om je aan te houden. Pandora en het comité zaten op me te wachten in de grote woonkamer van haar huis. Pandora is voorzitster, Nigel is secretaris en Pandora’s vriendin Claire Neilson is penningmeesteresse. Craig Thomas en zijn broer Brett zijn gewoon maar medestanders. Ik mag geen belangrijke positie innemen omdat ik het slachtoffer ben.
Pandora’s ouders zaten in de keuken het cryptogram uit The Sunday Times te doen. Ze schijnen het goed met elkaar te kunnen vinden.
Ze brachten ons een blad met koffie en koekjes in de woonkamer. Pandora stelde mij aan haar ouders voor. Ze zeiden dat ze mijn principiële houding bewonderden. Ze zijn allebei lid van de Labour Party en ze hadden het steeds over de Tolpuddle martelaren. Ze vroegen me of het feit dat ik juist met rode sokken had geprotesteerd een speciale betekenis had. Ik loog, ik zei dat ik rood gekozen had omdat het de kleur van de revolutie is. Toen werd ik meteen revolutionair rood. Ik lieg steeds meer de laatste tijd.
Pandora’s moeder zei dat ik haar Tania mocht noemen. Is dat geen Russische naam? Haar vader zei dat ik hem Iwan mocht noemen. Hij is heel aardig. Hij gaf me een boek, het heet The Ragged Trousered Philanthropists. Ik heb er nog niet in gekeken, maar ik ben best wel geïnteresseerd in postzegels dus zal ik het vanavond lezen.
Maandag 8 Juni
Wakker geworden, aangekleed, rode sokken aangetrokken nog vóór mijn onderbroek en mijn hemd. Vader zwaaide me uit in de deuropening en wenste me sterkte. Voelde me een held. Pandora en de rest van het comité ontmoet op de hoek van onze straat. We droegen allemaal rode sokken. Die van Pandora waren lichtgevend. Ze heeft echt lef! We zongen ‘We shall overcome’, de hele weg naar school. Ik voelde me een beetje benauwd toen we het hek binnengingen, maar Pandora stak ons een hart onder de riem met aanmoedigende kreten. Puiloog Scruton moet getipt zijn, want hij wachtte ons al in de garderobe op. Daar stond hij doodstil met over elkaar geslagen armen met ogen als spiegeleieren. Hij zei geen woord maar stuurde ons met een knikje de trap op. Alle rode sokken dromden naar boven. Mijn hart klopte oorverdovend. Zwijgend ging hij zijn kantoortje in en aan zijn bureau zitten en begon met een schoolpen tegen zijn tanden te tikken. En wij stonden daar maar. Toen glimlachte hij afschuwelijk en drukte op de bel op zijn bureau. Zijn secretaresse kwam binnen. Hij zei: ‘Gaat u zitten en neemt u even een brief op, mevrouw Claricoates.’ De brief was gericht aan onze ouders. Er stond in:
Geachte mevrouw en meneer…
Het is mijn droeve plicht u mede te delen dat uw zoon⁄dochter welbewust een van de schoolregels heeft overtreden.
Ik vat deze overtreding buitengewoon ernstig op. Daarom wordt uw zoon⁄dochter geschorst voor de termijn van één week. Jonge mensen van tegenwoordig hebben nogal eens gebrek aan voldoende morele leiding thuis. Dat is de reden dat ik het mijn plicht acht in deze een principiële houding in te nemen. Mocht u behoefte hebben deze kwestie nog verder met mij op te nemen, schroomt u dan niet mijn secretaresse op te bellen om een afspraak te maken.
Met de meeste hoogachting,
R.G. Scruton, Hoofd
Pandora begon iets te zeggen over hoe haar cijfers hieronder zouden lijden, maar Scruton bulderde dat ze haar mond moest houden! Zelfs mevrouw Claricoates schrok zich lam. Scruton zei dat we konden wachten tot de brieven getypt, gekopieerd en getekend waren en dat we daarna moesten ‘maken dat we de school uitkwamen’. We moesten in de gang bij het kantoor wachten. Pandora huilde (omdat ze zo boos en gefrustreerd was, zei ze). Ik sloeg mijn arm zo’n beetje om haar heen. Mevrouw Claricoates gaf ons de brieven. Ze lachte heel vriendelijk. Het kan niet bepaald een lolletje zijn om voor zo’n tiran te werken.
We gingen naar Pandora’s huis, maar dat was op slot, dus zei ik dat iedereen wel met mij mee naar huis kon. Het was er toevallig tamelijk netjes, op de hondenharen na. Mijn vader wond zich verschrikkelijk op over de brief. Hij zegt altijd dat hij een Conservatiefis, maar dat zou je nu niet zeggen. Ik kan er niets aan doen, maar ik wou wel dat ik vrijdag zwarte sokken had aangetrokken.
Dinsdag 9 Juni
EERSTE KWARTIER
Mijn vader is vandaag bij Scruton geweest en heeft gezegd dat als hij mij niet toeliet op school met wat voor sokken dan ook, hij een protest zou indienen bij zijn kamerlid. Meneer Scruton vroeg wie zijn kamerlid was. Dat wist mijn vader niet.
Woensdag 10 Juni
Pandora en ik zijn verliefd op elkaar! Het is nu officieel! Zij zei het tegen Claire Neilson en die zei het tegen Nigel en hij zei het tegen mij. Ik heb Nigel gezegd dat hij tegen Claire moest zeggen tegen Pandora te zeggen dat ik haar liefde beantwoord. Ik ben in de zevende hemel van vreugde en verrukking. Ik wil best door de vingers zien dat Pandora vijf Benson and Hedges per dag rookt en een eigen aansteker heeft. Wanneer je verliefd bent, doen zulke dingen er niet meer toe.
Donderdag 11 Juni
De hele dag bij mijn geliefde geweest. Kan niet veel schrijven, mijn handen trillen nog te veel.
Vrijdag 12 Juni
Vandaag kwam er een boodschap van de school dat Bert Baxter mij dringend wilde spreken. Bij hem langsgegaan met Pandora (we zijn onafscheidelijk). Bert is ziek. Hij zag er vreselijk uit. Pandora heeft zijn bed opgemaakt met schone lakens (ze scheen zich niets aan te trekken van de stank) en ik heb de dokter gebeld. Ik beschreef Berts symptomen: raar ademen, wit gezicht, zweten. We hebben geprobeerd de slaapkamer een beetje schoon te maken. Bert bleef maar onzin uitkramen. Pandora zei dat hij ijlde. Ze heeft zijn hand vastgehouden tot de dokter kwam. Dr. Patel was heel aardig, hij zei dat Bert zuurstof moest hebben. Hij gaf me een nummer dat ik moest bellen voor de ambulance. Het duurde een hele tijd voor hij kwam. Ik zat te denken hoe ik Bert verwaarloosd had de laatste tijd en voelde me een ontzettende rotzak. De mannen van de ambulance droegen Bert op een brancard naar beneden. Ze bleven steken bij de bocht in de trap en trapten een heel stel lege bietenpotten om. Pandora en ik maakten een weg vrij door de rommel in de benedengang en daarlangs droegen ze hem naar buiten. Ze sloegen een grote donzige rode deken om hem heen voor ze naar buiten gingen. Toen sloten ze hem op in de ambulance en reden weg met een loeiende sirene. Ik had een brok in mijn keel en mijn ogen traanden. Kwam vast van het stof. Berts huis is erg stoffig.
Zaterdag 13 Juni
Bert ligt op de Intensive Care. Hij mag geen bezoek hebben. Ik bel om de vier uur op om te horen hoe het met hem gaat. Ik doe net of ik familie ben. De verpleegsters zeggen dan dingen als ‘Hij is stabiel’. Sabre logeert bij ons. Onze hond logeert bij oma, omdat hij als de dood is voor Duitse herders. Ik hoop maar dat Bert niet doodgaat. Behalve dat ik hem graag mag, heb ik niets om aan te doen naar een begrafenis. Nog steeds dolverliefd op P.
Zondag 14 Juni
Bert opgezocht. Hij zit vol met slangetjes. Ik had een pot bietjes bij me voor wanneer hij wat beter is. De zuster zette hem in zijn kastje. Ik had ook een paar ‘Beterschap’—kaarten bij me, één van Pandora en mij, één van oma, één van mijn vader en één van Sabre. Bert sliep, dus bleef ik niet lang.
Maandag 15 Juni
Het rode-sokkencomité heeft besloten voorlopig toe te geven aan Scruton. We dragen rode sokken onder onze zwarte sokken. Dat maakt onze schoenen wel krap maar daar geven wij niet om, het gaat tenslotte om een principe. Bert is iets beter. Hij is vaker wakker. Ik ga morgen naar hem toe.
Dinsdag 16 Juni
Bert heeft nog maar een paar slangetjes in zich. Hij was wakker toen ik binnenkwam. Hij herkende me eerst niet omdat ik een masker en een witte jas droeg. Hij dacht dat ik een dokter was. Hij zei: ‘Haal die verdomde buizen uit mijn lijf, ik ben verdomme geen riolering.’ Toen zag hij dat ik het was en vroeg hoe het met Sabre ging. We hadden een lang gesprek over Sabres gedragsproblemen. Toen kwam de zuster binnen en zei dat ik weg moest. Bert vroeg me zijn dochters te vertellen dat hij op zijn sterfbed ligt. Hij gaf me een halve kroon voor de telefoon! En twee wonen nog wel in Australië! Hij zei dat de nummers achterop zijn legerboekje staan.
Mijn vader zegt dat een halve kroon ongeveer twaalf en een halve p. waard is. Ik houd de halve kroon maar. Hij voelt lekker stevig en het wordt vast nog eens een verzamelaarsobject.
Woensdag 17 Juni
VOLLE MAAN
Pandora en ik hebben Berts hele huis doorzocht naar zijn legerboekje. Pandora vond een stapeltje bruin met crèmekleurige briefkaarten, die heel onfatsoenlijk waren. Achterop stond: ‘Avec tout mon amour chéri, Lola’. Ik voelde me een beetje eigenaardig toen ik ernaar keek en Pandora ook. We hebben voor het eerst echt hartstochtelijk gezoend. Ik had zin in een Franse kus maar ik weet niet hoe dat moet, dus hield ik het maar bij een gewone Engelse. Geen legerboekje gevonden.
Donderdag 18 Juni
Bert is nu slangeloos. Hij wordt morgen overgebracht naar een gewone zaal. Ik vertelde hem dat ik het legerboekje niet had kunnen vinden. Hij zei dat het niet gaf nu hij weet dat hij toch niet doodgaat. Pandora was meegegaan. Ze kon goed met Bert opschieten; ze hadden het over Blossom. Bert gaf haar een paar tips voor het borstelen van paarden. Toen Pandora wegliep om de bloemen die ze gekocht had in het water te zetten, vroeg hij of ik al een ‘wipje’ met haar had gemaakt. Soms is hij gewoon een vieze ouwe man, die geen bezoek verdient.
Vrijdag 19 Juni
Bert ligt op een grote zaal vol mannen met gebroken benen en verbonden bovenlichamen. Hij ziet er veel beter uit nu hij zijn tanden in heeft. Sommige mannen floten naar Pandora toen ze door de zaal liep. Ik wou dat ze niet langer was dan ik. Bert heeft moeilijkheden met de zaalzuster vanwege het bietensap op de lakens. Hij zit op een vloeibaar dieet.
Zaterdag 20 Juni
Ik hoop dat Bert gauw naar huis mag. Mijn vader heeft meer dan genoeg van Sabre en mijn oma wordt gek van onze hond. Berts dokter heeft gezegd dat hij op moet houden met roken, maar Bert zegt dat het niet meer de moeite waard is op je negenentachtigste. Hij heeft me gevraagd een pakje Woodbines voor hem te kopen en een doosje lucifers. Wat moet ik doen?
Zondag 21 Juni
Kon vannacht niet slapen van het gepieker over de Woodbines. Heb na veel vijven en zessen besloten Berts wens niet in te willigen. Toen naar het ziekenhuis; daar bleek Bert zijn smerige stinkstokken al bij het ziekenhuiswinkeltje gekocht te hebben. Net even mijn ding opgemeten. Hij is een centimeter gegroeid. Ik heb hem misschien binnenkort nodig.
Maandag 22 Juni
Werd wakker met keelpijn, kon niet slikken, probeerde naar beneden te roepen maar kreeg er alleen wat schor gekraak uit. Probeerde mijn vaders aandacht te trekken door met een schoen op de vloer te bonzen, maar mijn vader schreeuwde: ‘Houd op met dat irritante gebonk!’ Na een tijdje heb ik de hond naar beneden gestuurd met een briefje onder zijn halsband. Ik heb uren liggen wachten, toen hoorde ik hem buiten blaffen. Hij had de boodschap niet afgeleverd! Ik was zowat wanhopig. Ik moest naar de wc maar hoe ik er gekomen ben, weet ik niet. Alles is vaag en mistig. Ik stond boven aan de trap en kraakte zo hard als ik kon maar mijn vader draaide zijn Alma Coganplaten dus moest ik wel naar beneden om te zeggen dat ik ziek was. Mijn vader keek in mijn keel en zei: ‘Grote God, Adriaan, die amandelen lijken wel polarisraketten! Wat doe je hier beneden? Vooruit naar bed, idioot!’ Hij nam mijn temperatuur op en die was 42 graden. Ik zou eigenlijk dood moeten zijn.
Het is nu vijf voor twaalf ‘s nachts. Morgenochtend komt de dokter. Ik hoop maar dat ik het zolang uithoud. Als het ergste gebeurt, laat ik al mijn aardse goederen na aan Pandora Braithwaite, Elm Tree Drive 69. Ik denk dat ik wel bij mijn volle verstand ben. Dat is moeilijk uit te maken wanneer je 42 graden koorts hebt.
Dinsdag 23 Juni
Ik heb keelontsteking. Dat is nu officieel vastgesteld. Ik krijg penicilline. Pandora zit naast mijn bed en leest me voor. Ik wou dat ze ophield, elk woord valt als een steen op mijn hoofd.
Woensdag 24 Juni
Een ‘Beterschap’—kaart van mijn moeder gehad. Er zat vijf pond in. Ik heb mijn vader gevraagd er vijf flessen Lucozade vitaminedrank voor te kopen.
Donderdag 25 Juni
LAATSTE KWARTIER
Ik heb koortsdromen over lady Diana Spencer. Ik hoop maar dat ik op tijd beter ben voor het huwelijk. Nog steeds 42 graden koorts. Mijn vader kan Sabre niet aan dus heeft Pandora hem mee naar huis genomen. (Sabre, niet mijn vader.)
Vrijdag 26 Juni
Volgens de dokter is onze thermometer kapot. Ik voel me iets beter. Vandaag twintig minuten op geweest. Naar Playschool op de tv gekeken. Carol Leader presenteerde het, zij is mijn favoriet. Pandora bracht een ‘Beterschap’—kaart. Ze had hem zelf gemaakt met viltstift. Er stond onder ‘Voor altijd de jouwe, Pan’. Ik wilde haar zoenen maar ik heb nog steeds gesprongen lippen.
Zaterdag 27 juni
Waarom is mijn moeder nog niet bij me gekomen?
Zondag 28 Juni
Mijn moeder is net weg om de trein naar Sheffield te halen. Ik ben uitgeput van alle emoties. Ik heb een inzinking.
Maandag 29 Juni
Pandora is naar Bert Baxter geweest. Ze zei dat de zusters meer dan genoeg van hem hebben omdat hij niet in bed wil blijven en niet doet wat ze zeggen. Donderdag wordt hij ontslagen. Ik snak naar de rust en vrede van een ziekenzaal. Ik zou een modelpatiënt zijn.
Pandora’s vader heeft Sabre in een hondenpension gedaan. Dat kost hem drie pond per dag maar Pandora’s vader zegt dat het elke cent ervan waard is.
Dinsdag 30 Juni
Ik ben nu in een periode van herstel. Ik zal het echt kalm aan moeten doen als ik mijn oude energie wil herkrijgen.
Woensdag 1 Juli
NIEUWE MAAN
Vanmiddag kwam de schoolcontroleur. Hij betrapte me erop dat ik in de voortuin in een ligstoel zat. Hij geloofde niet dat ik ziek ben! Hij gaat me rapporteren. Het scheen hem te ontgaan dat ik Lucozade dronk en een pyjama, een kamerjas en pantoffels aanhad. Ik bood aan hem mijn vieze amandelen te laten zien, maar hij deinsde achteruit en stapte op de poot van de hond. De hond heeft een lage pijndrempel, dus kreeg hij het een beetje op zijn heupen. Mijn vader kwam naar buiten en haalde ze uit elkaar, maar het zou best eens slecht voor ons af kunnen lopen.
Donderdag 2 Juli
De dokter zei dat ik morgen naar school mag als ik me goed genoeg voel. Je kunt er de donder op zeggen dat ik me niet goed genoeg zal voelen.
Vrijdag 3 Juli
In het vroegere huis van meneer Lucas komt een gekleurde familie wonen! Vanuit mijn ligstoel kon ik goed zien hoe hun meubels uit de verhuiswagen gedragen werden. De gekleurde dames droegen aldoor enorme pannen het huis in dus zal het wel een grote familie zijn. Mijn vader zei dat dit het begin van het einde is voor onze straat. Pandora is lid van de Anti-Nazi Liga. Ze zei dat ze vermoedde dat mijn vader misschien wel een racist is. Ik lees nu De Negerhut van Oom Tom.
Zaterdag 4 Juli
De straat is vol bruingekleurde mensen die af en aanrijden in auto’s, vrachtauto’s en busjes. Ze lopen meneer Lucas’ oude huis in en uit. Mijn vader zegt dat er waarschijnlijk drie families per kamer in komen.
Pandora en ik gaan erheen, om ze welkom te heten in onze wijk. We zijn vastbesloten te laten zien dat niet alle blanken verstokte racisten zijn. Bert Baxter ligt nog steeds in het ziekenhuis.
Zondag 5 Juli
Tot zes uur ‘s middags in bed gelegen. Er was geen enkele reden om op te staan. Pandora was naar een sportwedstrijd.
Maandag 6 Juli
Mevrouw O’Leary probeert een straatfeest te organiseren ter gelegenheid van hét Koninklijke Huwelijk. De enigen die zich tot nu toe opgegeven hebben, zijn de Singh’s.
Dinsdag 7 Juli
Bert Baxter is het ziekenhuis uitgevlucht. Hij heeft de Nationale Raad voor de Bescherming van de Rechten van de Mens opgebeld. Ze zeiden dat hij zichzelf kon ontslaan en dat heeft hij gedaan. Hij zit nu in onze logeerkamer. Mijn vader krijgt iets van hem.
Pandora, Bert en ik hebben ons opgegeven voor het straatfeest. Bert ziet er veel beter uit nu hij net zoveel Woodbines kan roken als hij wil. Pandora’s vader kwam langs om met mijn vader te praten over wat er met Bert en Sabre moet gebeuren. Ze werden allebei dronken en begonnen te bekvechten over politiek. Bert bonkte op de vloer en vroeg ze of het niet een beetje zachter kon.
Woensdag 8 Juli
Mijn vader is de wanhoop nabij vanwege Berts gesnurk. Mij hindert het niet, ik doe buddies in mijn oren. Vandaag naar school geweest. Ik heb besloten koken, tekenen, handenarbeid en Engels op O niveau te nemen en aardrijkskunde, wiskunde en geschiedenis voor CSE. Pandora neemt negen vakken op O niveau. Maar zij komt ook uit een voorsprongsituatie ten opzichte van mij: Ze is al lid van de bibliotheek vanaf haar derde jaar.
Donderdag 9 Juli
Morgen de laatste schooldag voor acht weken. Pandora gaat binnenkort naar Tunesië. Hoe ik die tijd door moet komen zonder mijn geliefde mag Joost weten. We hebben Frans zoenen geprobeerd maar we vonden er geen van tweeën iets aan dus doen we het maar weer gewoon op zijn Engels. Mijn huid is prima. Het komt vast van de combinatie van Lucozade en verliefdheid.
Vrijdag 10 Juli
Het was vandaag fantastisch op school. Alle leraren hadden een goed humeur. Het gerucht ging dat iemand puiloog Scruton had zien lachen, maar ik persoonlijk geloof er niets van. Barry Kent klom in de vlaggenstok en hing een onderbroek van zijn moeder in de wind. Pandora zei dat die waarschijnlijk voor het eerst in jaren gelucht werd.
Sean O’Leary is vandaag negentien geworden. Hij heeft me uitgenodigd voor zijn verjaarsfeest. Het is aan de overkant dus ver hoefik er niet voor te lopen.
Ik schrijf nu maar vast in mijn dagboek voor het geval ik straks te dronken ben. Mensen schijnen al dronken te worden door alleen maar over de drempel van de O’Leary’s te stappen.
Zaterdag 11 Juli
Mijn eerste echte kater. Veertien jaar drie maanden en negen dagen oud. Pandora heeft me naar bed gebracht. Ze heeft me in de brandweergreep de trap opgedragen.
Zondag 12 Juli
Vanmorgen is mijn vader met mij, Pandora en Bert naar de Kwispelkennel gegaan. Mevrouw Kane, de eigenaresse, wil Sabre niet langer houden. De hereniging van Bert met Sabre was heel ontroerend. Mevrouw Kane is een keihard mens. Ze werd bepaald vals toen mijn vader weigerde Sabres rekening te betalen. Ze bleef maar met haar eeltige vingers door haar zwarte snor aaien en weinig damesachtige taal uitslaan. Bert zei dat hij niet opnieuw van Sabre gescheiden kon worden. Hij zei dat Sabre zijn enige vriend is op de hele wereld. En dat na alles wat ik voor hem gedaan heb! Als ik er niet geweest was dan was hij allang dood geweest en was Sabre nu een wees in het dierenasiel.
Maandag 13 Juli
Bert heeft met mevrouw Singh gepraat! Hij spreekt vloeiend Hindi! Hij zegt dat ze een stel onzedelijke blaadjes heeft gevonden onder het linoleum in de badkamer. Een erfenis van die engerd van een Lucas! Meneer Singh was diep geschokt. Hij heeft de makelaar geschreven om te klagen over de bezoedeling van zijn huis.
Bert liet mij een van de bladen zien. Ik vind het niet zo erg onzedelijk, maar ja, ik ben dan ook een man van de wereld. Ik heb het onder mijn matras gelegd bij de Big and Bouncy’s. Het heet Amateur Fotograaf.
Dinsdag 14 Juli
Berts maatschappelijk werkster is vanavond langsgekomen. Ze heet Kade Bell. Ze praatte heel stom tegen Bert.
Ze zei dat er plaats is voor Bert in het Wethouder Cooper Zonneschijn Tehuis. Bert zei tegen haar dat hij niet ging. Katie Bell zei dat hij moest. Zelfs mijn vader zei dat hij het zielig vond voor Bert. Maar niet zielig genoeg om hem te vragen bij ons te komen wonen, merkte ik. Arme Bert, wat zal er met hem gebeuren?
Woensdag 15 Juli
Bert is bij de Singhs ingetrokken. Meneer Singh kwam Sabres hok halen, dus is het officieel. Bert lijkt ingelukkig. Rijst met kerrie is zijn lievelingseten.
Pandora liet me haar borst aanraken. Ik beloofde haar dat ik het niemand zou vertellen, maar eigenlijk valt er niet veel te vertellen. Ik kon niet eens voelen waar haar borsten begonnen onder al die lagen ondergoed, jurk, vest en windjack. Ik lees nu Sex, de feiten door dr. A.P. G. Haig.
Donderdag 16 Juli
11 uur ‘s-morgens Mijn vader heeft vandaag de cheque van zijn afvloeiingsregeling gekregen. Schreeuwend als een wilde sprong hij door de gang. Hij heeft Doreen Slater mee uit gevraagd om het te vieren. Driemaal raden wie Maxwell’s babysitter zal zijn? Jawel hoor, lief dagboek, in één keer goed! Dat ben ik!
11 uur ‘s-avonds Maxwell is nog maar net in slaap gevallen.
Om halftien belde Pandora op en vroeg hoe het ging. Ik kon haar niet goed verstaan omdat Maxwell zo krijste. Pandora zei dat ik eens moest proberen wat wodka in warme melk in zijn keelgat te gieten. Heb ik net gedaan en het werkt. Hij is nog niet zo kwaad als hij slaapt.
Vrijdag 17 Juli
VOLLE MAAN
Mijn allerliefste laat morgen deze kusten achter zich. Ik ga mee naar het vliegveld om haar uit te zwaaien. Ik hoop dat haar vliegtuig niet aan metaalmoeheid lijdt. Ik heb net de wereldkaart geraadpleegd om te zien waar Tunesië ligt en tot mijn grote opluchting hoeft ze niet door de Bermuda-driehoek te vliegen.
Als mijn liefste iets zou overkomen, zou ik nooit meer glimlachen.
Ik heb haar een boek gegeven voor de reis. Het heet Crash! Van een vent die William Goldenstein in heet. Het is vooral nuttig over wat je moet doen als het ergste gebeurt.
Zaterdag 18 Juli
Pandora las Crash! in de bus naar het vliegveld. Toen haar vlucht werd afgeroepen, werd ze lichtelijk hysterisch en moest door haar vader de trap opgedragen worden. Ik wuifde het vliegtuig na tot het in een grote wolk verdween, toen ging ik treurig met de bus naar huis. Hoe ik deze twee weken door moet komen, is me een raadsel. Welterusten, mijn Tunesische schoonheid.
Zondag 19 juli
In bed gelegen en naar de kaart van Tunesië gestaard.
Maandag 20 juli
Nog geen kaart van mijn geliefde.
Dinsdag 21 Juli
Bert kwam vanmorgen langs. Hij zegt dat Tunesië vol risico’s zit.
Woensdag 22 Juli
Waarom heb ik nog geen briefkaart gekregen? Wat zou er gebeurd zijn?
Donderdag 23 Juli
Bij onze postbode geïnformeerd naar de communicatielijnen tussen Tunesië en Engeland. Hij zei dat ze ‘belabberd’ zijn. Hij zei dat de Tunesische PTT de post per kameel vervoert.
Vrijdag 24 Juli
LAATSTE KWARTIER
Bij meneer Singh geweest. Hij zei dat Tunesië heel onhygiënisch is. Iedereen behalve ik schijnt alles van Tunesië af te weten.
Zaterdag 25 Juli
PANDORA! PANDORA! PANDORA!
O Mijn geliefde!
Mijn hart smacht,
Mijn mond is droog,
Mijn ziel brandt in de nacht.
Jij bent naar Tunesië gegaan
En ik bleef eenzaam achter.
Denk aan mij en pleng een traan.
Straks kom je terug met bruine schouders.
Jij boft met zulke rijke ouders.
Over zes dagen komt ze terug.
Zondag 26 Juli
Thee bij oma. Ik was droevig en in mezelf gekeerd. Oma vroeg of ik geconstipeerd was. Ik had bijna wat gezegd, maar wat schiet je ermee op te proberen liefde uit te leggen aan een vrouw van zesenzeventig, die het een vies woord vindt.
Maandag 27 juli
Een briefkaart met een kameel! Er stond op:
Liefste,
De economische situatie hier is echt vreselijk. Ik was van plan een cadeau voor je te kopen, maar ik heb al mijn geld toch maar aan een bedelaar gegeven. Jij hebt zo’n vrijgevig karakter, Adriaan, dat ik zeker weet dat jij het zult begrijpen.
Al mijn liefde tot in de eeuwigheid.
Voor altijd, Pandora
Stel je voor, zomaar het geld voor mijn cadeau aan zo’n smerige, luie bedelaar geven! Zelfs onze postbode was verontwaardigd.
Dinsdag 28 Juli
Nog een wonder dat ik nog genoeg kracht over heb om mijn pen vast te houden! Ik ben de hele dag in de weer geweest met de voorbereidingen voor het straatfeest ter gelegenheid van het Koninklijke Huwelijk. Mevrouw O’Leary kwam vragen of ik wilde helpen met versieren. Ik zei: ‘Dat voel ik mijn plicht als patriot.’ Mevrouw O’Leary zei, dat als ik op de ladder ging staan zij de slingers aan zou geven. De eerste vier of vijf slingers gingen prima, maar toen keek ik per ongeluk naar beneden en kreeg ik een aanval van hoogtevrees, dus deed mevrouw O’Leary verder het klimwerk. Zo moest ik mevrouw O’Leary’s onderbroek wel zien. Hij is verbazend sexy voor iemand die elke dag naar de kerk gaat en zondags twee keer. Zwarte kant! Met roodsatijnen lintjes! Ik kreeg het gevoel dat mevrouw O’Leary wist dat ik naar haar onderbroek keek want ze zei dat ik haar Caitlin mocht noemen. Ik was blij toen meneer O’Leary het van me kwam overnemen. Meneer en mevrouw Singh hebben een grote Engelse vlag uit het raam van hun slaapkamer aan de voorkant gehangen. Bert vertelde me dat het de vlag was die hij had gestolen toen hij in het leger was. Ons huis blijft achter bij de rest van de straat. Het enige dat mijn vader heeft gedaan, is een Charles en Diana theedoek op de voordeur prikken.
Mijn vader en ik hebben naar het vuurwerk van het Koninklijke Huwelijk gekeken op de televisie. Het enige dat ik ervan kftn zeggen, is dat ik echt geprobeerd heb ervan te genieten, maar het ging niet. Mijn vader zei dat dat ook een manier is om van je geld af te komen. Hij is nog steeds verbitterd over zijn werkloosheid.
Ik hoop dat de prins eraan denkt het prijsje van de zolen van zijn schoenen af te halen. Mijn vader vergat het bij zijn huwelijk. Iedereen in de kerk kon het zien. Er stond: ‘Koopje, 9’A 10 shilling’.
Woensdag 29 Juli
DE DAG VAN HET KONINKLIJKE HUWELIJK!!!
Wat ben ik trots dat ik een Engelsman ben! Wat zullen alle buitenlanders de pest in hebben! Wij zijn werkelijk nummer één in de wereld op het gebied van pracht en praal! Ik moet bekennen dat ik tranen in mijn ogen kreeg toen ik al die Londense volksmensen, die al voor dag en dauw stonden te wachten, zag juichen naar al die rijke, goedgeklede, beroemde mensen, die voorbijreden in hun koetsen en Rolls-Royces.
Oma en Bert Baxter kwamen bij ons naar het huwelijk kijken omdat wij een grootbeeld kleuren-tv hebben. Eerst konden ze het goed met elkaar vinden, maar toen herinnerde Bert zich dat hij een communist is en begon anti-royalistische dingen te zeggen zoals ‘Uitbuiters’ en ‘Parasieten’, dus stuurde oma hem terug naar het draagbare kleurentv-tje van de Singhs. Prins Charles zag er goed uit ondanks zijn oren. Zijn broer is onwijs knap. Jammer dat ze niet even hun hoofden konden ruilen voor de gelegenheid. Lady Diana deed mijn hart smelten in haar vuilwitte japon. Ze hielp zelfs een oude man de kerk door. Dat vond ik geweldig aardig van haar, nog op haar trouwdag ook. Massa’s beroemde mensen waren erbij, zoals Nancy Reagan, Spike Milligan, Mark Philips enz. enz. De koningin keek een beetje jaloers. Dat was vast omdat iedereen nou eens een keer niet naar haar keek.
De prins had eraan gedacht het prijsje van zijn schoenen af te halen. Dat was een hele zorg minder.
Toen de Prins en Di ringen uitwisselden begon mijn oma te huilen. Ze had geen zakdoek bij zich dus ging ik boven de reserverol wc-papier halen. Toen ik beneden kwam waren ze getrouwd. Dus heb ik net het historische moment van hun huwelijk gemist! Tijdens het langdradige muzikale intermezzo heb ik thee gezet. Maar ik was op tijd terug om die Kiwi-vrouw te horen zingen. Heeft die even een stel goeie longen!
Oma en ik zaten net gezellig te kijken naar de triomfale rit terug naar het paleis toen er hard op de voordeur werd gebonsd. Wij reageerden niet dus moest mijn vader zijn bed wel uitkomen om de deur open te doen. Bert en meneer en mevrouw Singh en alle kleine Singhs kwamen bij ons hun toevlucht zoeken omdat hun tv stuk was gegaan. Mijn oma klemde haar lippen opeen. Zij is niet zo dol op zwarte, bruine, gele, Ierse, joodse of buitenlandse mensen. Mijn vader liet ze allemaal binnen en bracht toen oma naar huis met de auto. De Singhs en Bert gingen al Hindi pratend om de tv zitten.
Mevrouw Singh deelde zandkoekjes uit. Ik at er een op en moest toen wel een liter water drinken. Ik dacht dat mijn mond in brand stond! Het waren geen zandkoekjes. We keken naar de televisie tot het gelukkige paar Victoria Station uitreed in een vreemd uitziende’trein. Bert zei dat hij er alleen maar zo vreemd uitzag omdat hij schoon was. Mevrouw O’Leary kwam binnen om te vragen of ze onze oude stoelen mocht lenen voor het straatfeest. Omdat mijn vader nog niet thuis was, gaf ik toestemming en hielp mee ze buiten op de stoep te zetten. Onze straat zag er totaal anders uit zonder auto’s en met wapperende vlaggen en slingers. Mevrouw O’Leary en mevrouw Singh hebben de straat schoongeveegd. Toen hebben we met zijn allen de tafels en stoelen midden op straat gezet. De vrouwen deden al het werk, de mannen stonden op de stoep te veel te drinken en grappen te maken over koninklijke bruiloften.
Meneer Singh zette zijn luidsprekers op de vensterbank van zijn woonkamer en zo konden we naar een Des O’Connor-plaat luisteren terwijl we de tafels volzetten met sandwiches, taartjes, saucijzenbroodjes en worstjes. Toen kreeg iedereen een feestmuts op van mevrouw O’Leary en gingen we zitten eten. Na het eten hield meneer Singh een speech over hoe geweldig het is om Brits te zijn. Iedereen juichte en zong ‘Land of Hope and Glory’, maar alleen meneer Singh kende de hele tekst. Toen kwam mijn vader terug met vier pakken bierblikjes en twee dozijn papieren bekertjes en al gauw gedroeg iedereen zich op ongepaste wijze. Meneer O’Leary probeerde mevrouw Singh een Ierse Horlepiep te leren maar hij struikelde voortdurend over haar sari. Ik zette mijn Abba-plaat op en zette het geluid op zijn hardst en al gauw waren zelfs de oude mensen van veertig en nog ouder aan het dansen! Toen de straatlantaarns aangingen klom Sean O’Leary erin en wikkelde rood, wit en blauw crêpepapier om de lampen voor de sfeer. Ik haalde de overgebleven kaarsen en zette ze op de tafels. Onze straat zag er heel bohémienachtig uit. Bert vertelde wat leugenverhalen over de oorlog, mijn vader vertelde moppen. Het feest ging door tot één uur ‘s-morgens. Normaal gesproken dienen ze al een petitie in als je je keel schraapt na elf uur ‘s-avonds!
Ik heb niet gedanst. Ik was een geamuseerde, cynische toeschouwer. Trouwens, mijn voeten deden pijn.
Donderdag 30 Juli
Ik heb al zeven herhalingen van het Koninklijke Huwelijk gezien op de televisie.
Vrijdag 31 Juli
NIEUWE MAAN
Het Koninklijke Huwelijk komt m’n neus uit! Pandora, vriendin der bedelaars, komt morgen thuis.
Zaterdag 1 Augustus
Kaart van mijn moeder. Ze wil dat ik met haar en die griezel van een Lucas op vakantie ga. Ze gaan naar Schotland. Ik hoop dat ze veel plezier hebben.
Pandora’s vlucht is uitgesteld vanwege een kruiersstaking in Tunis.
Zondag 2 Augustus
De kruiers staken nog steeds en de American Express kaart van Pandora’s vader is gestolen door een bedelaar! Pandora zei dat haar moeder is gebeten door een kameel maar nu herstellende is in de damestoiletten van het vliegveld van Tunis. Het was fantastisch Pandora’s stem door de telefoon te horen. We hebben wel meer dan een half uur met elkaar gepraat. Wat slim van haar om collect vanuit Tunesië te bellen en de kosten op onze rekening te laten schrijven.
Maandag 3 Augustus
De Tunesische kruiers hebben toegestemd in arbitrage. Pandora zegt dat als alles meezit ze donderdag thuis is.
Dinsdag 4 Augustus
De Tunesische kruiers zien een lichtpuntje aan het einde vairde tunnel.
Pandora leeft op pakjes dadels en pepermuntjes.
Woensdag 5 Augustus
De Tunesische kruiers kruien weer. Pandora komt VRIJDAGAVOND thuis!
Donderdag 6 Augustus
Mijn vader heeft geweigerd een telefoongesprek uit Tunesië op onze kosten te accepteren. Onze communicatielijnen zijn doorgesneden.
Vrijdag 7 Augustus
EERSTE KWARTIER
Ik heb Tunesië gebeld terwijl mijn vader in het bad zat. Hij schreeuwde naar beneden wie er aan de telefoon was. Ik loog, ik zei dat ik de tijd opbelde.
Pandora’s vlucht is veilig vertrokken. Ze moet rond middernacht aankomen.
Zaterdag 8 Augustus
Vanmorgen belde Pandora om zeven uur op vanaf het St.-Pancras Station. Ze zei dat ze later zou aankomen vanwege de elektrificering van het baanvak naar Flitwick. Ik heb me aangekleed en ben naar het station gegaan. Perronkaartje gekocht. Zes koude eenzame uren lang staan wachten op het tweede perron. Thuis vond ik een briefje van Pandora. Dit stond erin:
Adriaan, ik moet bekennen dat ik diep getroffen ben door jouw kennelijke koelheid tegenover mijn aankomst. Ik was zo zeker van onze emotionele hereniging op perron drie. Maar het heeft niet zo mogen zijn.
Adieu, Pandora
Naar Pandoras huis gegaan. Alles uitgelegd. Een emotionele hereniging gehad achter haar vaders gereedschapsschuurtje.
Zondag 9 Augustus
Pandoras borsten weer aangeraakt. Dit keer heb ik geloof ik iets zachts gevoeld. Mijn ding groeit en krimpt maar raak, het lijkt een heel eigen leven te leiden. Ik heb er geen enkele controle over.
Maandag 10 Augustus
Pandora en ik zijn vanmorgen naar het zwembad geweest. Pandora zag er weergaloos uit in haar witte bikini. Ze heeft nu dezelfde kleur als mevrouw Singh. Ik vertrouwde mijn ding voor geen cent dus bleef ik maar op de tribune zitten toekijken hoe Pandora van de hoge afdook. Teruggegaan naar mijn huis. Heb ik haar mijn zwarte kamer laten zien. Wierookstokje aangestoken. Abba-plaat opgezet, een fles limonade naar boven gesmokkeld. We hebben een beetje gevreeën, maar toen kreeg Pandora hoofdpijn en ging ze naar huis om te gaan liggen. Ik werd gemarteld door seksualiteit, maar dat werd minder toen ik mijn vader hielp mest te spreiden over ons rozenperk.
dinsdag 11 augustus
Weer een kaart van mijn moeder gekregen.
Lieve Adri, je hebt geen idee hoe erg ik naar je verlang. De moederband is nog net zo sterk als vroeger. Ik weet dat je je bedreigd voelt door mijn verhouding met Bimbo, maar heus, Adri, dat is nergens voor nodig. Bimbo bevredigt mijn seksuele behoeften. Niet meer en niet minder. Dus Adri, doe niet zo kinderachtig en ga mee naar Schotland.
Heel veel liefs van
Pauline (moeder)
P.S. We vertrekken de vijftiende. Neem de trein van 8.22 naar Sheffield.
De postbode zei dat als mijn moeder zijn vrouw was, hij haar een flink pak slaag zou geven. Hij kent mijn moeder niet. Als iemand haar met een vinger zou durven aanraken, zou ze hem tot moes slaan.
Woensdag 12 Augustus
Pandora denkt dat een proefscheiding ons goed zal doen. Ze zegt dat ons licht tot matige gevrij anders vast binnenkort van zwaarder kaliber zal worden. Ik moet toegeven dat de spanningen een schadelijke uitwerking op mijn gezondheid hebben. Ik heb totaal geen energie en mijn slaap wordt voortdurend gestoord door dromen over Pandora’s witte bikini en de onderbroek van mevrouw O’Leary. Misschien ga ik toch maar naar Schotland.
Donderdag 13 Augustus
Mijn vader heeft besloten de vijftiende naar Skegness te gaan. Hij heeft een vierpersoonscaravan besproken. Hij neemt Doreen en Maxwell mee! Hij rekent erop dat ik ook meega! Als ik meega zal iedereen natuurlijk denken dat Doreen mijn moeder en Maxwell mijn broertje is. Ik ga naar Schotland.
Vrijdag 14 Augustus
Een dramatische laatste avond met Pandora doorgebracht. We hebben gezworen elkaar trouw te blijven. Ik heb alles al ingepakt. De hond is naar oma gebracht met veertien blikken hondenvoer en een reuzenzak brokjes.
Ik neem Escape from Childhood, door John Holt, mee voor in de trein.
Zaterdag 15 Augustus
VOLLE MAAN
Mijn vader, de wandelende tak en Maxwell House hebben mij naar de trein gebracht. Mijn vader vond het helemaal niet erg dat ik liever naar Schotland ging dan naar Skegness. In feite keek hij reusachtig opgewekt. De treinreis was vreselijk. Ik moest de hele rit naar Sheffield staan. Ik heb gepraat met een vrouw in een rolstoel in de bagagewagen. Ze was heel aardig. Ze zei dat het enige voordeel van gehandicapt zijn is dat je altijd een zitplaats hebt in de trein. Ook al was het maar in de bagagewagen.
Mijn moeder en die engerd van een Lucas kwamen me in Sheffield afhalen. Mijn moeder zag er broodmager uit en droeg kleren die veel te jong voor haar waren. Lucas-griezel droeg een spijkerbroek! Zijn pens hing over zijn riem. Ik deed net of ik sliep tot we in Schotland waren.
Lucas kon zelfs onder het autorijden zijn handen niet thuishouden. We zijn in een plaats die Loch Lubnaig heet. Ik lig in bed in een blokhut. Mijn moeder en Lucas zijn naar het dorp om te proberen sigaretten te kopen. Dat beweerden ze tenminste.
Zondag 16 Augustus
Er is een loch voor de blokhut en een dennenbos en een berg erachter. Er is niets te doen. Het is er stomvervelend.
Maandag 17 Augustus
De was gedaan in een blokhut-wasserette. Gepraat met een Amerikaanse toerist die Hamish Mancini heet. Hij is net zo oud als ik. Zijn moeder is voor de vierde keer op huwelijksreis.
Dinsdag 18 augustus
Het heeft de hele dag geregend.
Woensdag 19 Augustus
Briefkaarten verstuurd. Pandora gebeld. Haar vader weigerde het gesprek op zijn kosten te accepteren.
Donderdag 20 Augustus
Gekaart met Hamish Mancini. Zijn moeder en stiefvader en mijn moeder en haar minnaar zijn met de auto naar een waterval. Is dat niet enig!
Vrijdag 21 Augustus
Vier kilometer naar Callander gelopen om een Mars te kopen. Space Invaders gespeeld. Teruggelopen. Thee. Pandora gebeld op haar kosten vanuit de blokhut-telefooncel. Ze houdt nog steeds van mij. Ik houd nog steeds van haar. Naar bed.
Zaterdag 22 Augustus
LAATSTE KWARTIER Rob Roy’s graf gaan bekijken. Graf bekeken. Teruggegaan.
Zondag 23 Augustus
Mijn moeder is bevriend geraakt met een echtpaar, meneer en mevrouw Ball. Ze zijn naar Stirling Castle. Mevrouw Ball heeft een dochter die schrijfster is. Ik vroeg wat ze ervoor gedaan heeft om het te worden. Mevrouw zei dat ze als kind op haar achterhoofd was gevallen en sindsdien altijd ‘een beetje vreemd’ is geweest. Mevrouw Ball was jarig dus kwamen ze allemaal mee naar onze blokhut om het te vieren. Ik heb geklaagd over het kabaal om 1 uur, 2 uur, 3 uur en 4 uur. Om 5 uur besloten ze de berg te gaan beklimmen! Ik wees ze erop dat ze stomdronken, te oud en ongetraind waren en geen enkele conditie en geen ervaring in overlevingstechnieken, geen eerste hulpdoos, geen bergschoenen, geen kompas, kaart of warme dranken hadden. Mijn protesten vonden geen gehoor. Ze beklommen de berg, kwamen weer beneden en om halftwaalf zaten ze aan een ontbijt van gebakken eieren met bacon.
Terwijl ik dit schrijf zijn meneer en mevrouw Ball aan het kanoen op het loch. Ze slikken vast peppillen.
Maandag 24 Augustus
Naar Edinburgh geweest. Het kasteel, het speelgoedmuseum en het Stedelijk Museum gezien. Een Schots gerecht, Haggis, gegeten. Terug in de blokhut Glencoe gelezen van John Prebble. Daar gaan we morgen heen.
Dinsdag 25 Augustus
Het bloedbad van Glencoe vond plaats op 13 februari 1692. Op 14 februari schreef John Hill naar de graaf van Tweeddale: ‘Ik heb Glencoe vernietigd.’
Hij sloeg de spijker op zijn kop, er is daar helemaal niets meer. Morgen naar Glasgow.
Woensdag 26 Augustus
We reden ‘s-morgens om 11 uur door Glasgow en toch telde ik in dat kleine eindje al zevenentwintig dronken mensen! Alle winkels behalve de Doe ‘t zelf-zaken hadden tralies voor de ramen. De drankzaken hadden rollen prikkeldraad en gebroken glas op het dak. We hebben een poosje rondgelopen. Toen zeurde mijn moeder net zo lang tot die engerd van een Lucas meeging naar het museum. Ik was eerst van plan in de auto te blijven zitten en Glencoe te lezen, maar gezien al die rondwankelende dronkaards ben ik toch maar met tegenzin mee naar binnen gegaan. Wat ben ik nu blij dat ik dat gedaan heb! Anders had ik door het leven moeten gaan zonder een zeer belangrijke culturele belevenis.
Vandaag heb ik Salvador Dalf’s schilderij van de kruisiging gezien!!! In het echt! Geen reproductie!
Ze hebben het aan het einde van een gang gehangen zodat het steeds verandert terwijl je dichterbij komt. Wanneer je er dan uiteindelijk voor staat, voel je je net een dwerg. Het is werkelijk fantastisch!
Reusachtig groot! Met onwijs goeie kleuren en Jezus is net een echte vent. Ik heb er zes briefkaarten van gekocht van het museum, maar die halen natuurlijk niet bij het originele schilderij. Op een dag neem ik Pandora er mee naar toe. Misschien op onze huwelijksreis.
Donderdag 27 Augustus
Vandaag Oban. Kwamen daar meneer en mevrouw Swallow tegen, die een straat verderop wonen. Iedereen zei aldoor: ‘Wat is de wereld toch klein!’ Mevrouw Swallow vroeg die engerd van een Lucas hoe het met zijn vrouw ging. Lucas vertelde haar dat zijn vrouw hem verlaten had voor een andere vrouw. Toen werden ze allemaal vuurrood en zeiden ‘Wat is de wereld toch klein’ en namen afscheid. Mijn moeder was kwaad op Lucas. Ze zei: ‘Moet je dat nou zo nodig aan iedereen vertellen?’ en ‘Hoe denk je dat ik het vind om samen te wonen met de afgedankte man van een lesbienne.’ Lucas jankte nog wat door maar toen begon mijn moeder net zo te kijken als mijn oma. Dus hield hij zijn mond maar.
Vrijdag 28 Augustus
Vandaag Fort William. Ben Nevis was ook een teleurstelling. Ik kon niet zien waar hij begon en ophield. Het was een rommeltje met al die andere bergen en heuvels eromheen. Lucas viel in een burn (Schots woord voor ‘klein riviertje’) maar het was jammer genoeg te ondiep om in te verdrinken.
Zaterdag 29 Augustus
VOLLE MAAN
Een wandeling om het loch heen gemaakt met Hamish Mancini. Hij vertelde me dat hij denkt dat zijn moeder aan haar vijfde echtscheiding toe is. Hij gaat vanavond naar huis. Hij heeft een afspraak met zijn psychiater in New York voor maandagochtend.
Ik heb alles ingepakt en wacht nu tot mijn moeder en die engerd van een Lucas terugkomen van hun stiekeme vrijpartij ergens in het dennenbos. Morgenvroeg vertrekken we.
Zondag 30 Augustus
Ik heb Lucas laten stoppen bij Gretna Green om souvenirs te kopen. Voor Pandora heb ik een steen in de vorm van een otter gekocht, voor Bert een Schotse muts, een Tam-o’–shanter, voor de hond een halsband met Schotse ruiten, voor oma een doos fondant met Schotse ruiten, voor de wandelende tak Schotse koekjes, voor Maxwell een Schotse speen. Voor mijn vader heb ik een theedoek met Schotse ruiten gekocht. Voor mezelf heb ik een blocnote met Schotse ruiten gekocht. Ik ben vastbesloten schrijver te worden.
Dit is een klein stukje van ‘Mijn gedachten over Schotland’, geschreven op de M6 met een snelheid van 180 km per uur:
De gewijde nevels rollen heen en onthullen Schotlands majestueuze bergpieken in al hun majestueuze schoonheid. Een silhouet in de lichtende hemel blijkt een adelaar, die majestueuze roofvogel. Met gekromde klauwen landt hij op het loch en doet de majestueuze schoonheid van de woelige wateren rimpelen.
Slechts een ogenblik dipt de adelaar zijn majestueuze snavel in het aqua voor hij zijn majestueuze vleugels spreidt en wegwiekt naar zijn magistrale nest hoog in de kale, droge, grasloze heuvels.
De Schotse runderen. Het majestueus gehoornde dier van de glens laat zijn bruinogige, ruigharige, majestueuze kop zakken terwijl het herkauwend peinst over de geheimen van Glencoe.
Er zitten een paar majestueuzen te veel in. Maar ik vind dat het best aardig klinkt. Als het klaar is stuur ik het naar de BBC. Kwam 6 uur ‘s-avonds thuis. Te moe om verder te schrijven.
Maandag 31 Augustus
Iedereen is blut. De banken zijn dicht en mijn vader kan zich het geheime nummer van zijn plastic betaalpas niet meer herinneren. Hij had de brutaliteit om vijf pond te lenen van Bert Baxter. Stel je voor, geld vragen aan een Aow’er! Het is beneden peil!
Pandora en ik zijn nu waanzinnig verliefd op elkaar! De scheiding heeft het vuur van onze liefde alleen maar aangewakkerd. Elke keer dat we elkaar zien komen onze hormonen in beroering. Gisterennacht heeft Pandora met de ottersteen in haar hand geslapen. Wat was ik graag die ottersteen geweest.
Dinsdag 1 September
Meneer Singh moet terug naar India om voor zijn bejaarde ouders te zorgen, dus heeft Bert te horen gekregen dat hij terug moet naar zijn oude vieze huis. Meneer Singh zegt dat hij zijn vrouwvolk niet alleen kan laten met Bert. Heb je ooit zoiets stoms gehoord? Bert kan het niet zoveel schelen, hij zei dat het ‘wel een compliment’ is.
Pandora en ik gaan Berts huis schoonmaken en hem helpen met verhuizen. Hij heeft een huurschuld bij de gemeente van tweehonderdvierennegentig pond. Hij moet de schuld afbetalen met 50 pence per week, dus zal Bert zeker in de schuld sterven.
Woensdag 2 September
Pandora en ik zijn vandaag naar Berts huis gaan kijken. Het is werkelijk verschrikkelijk om te zien. Als Bert al zijn lege bierflessen zou inleveren zou hij er misschien wel genoeg statiegeld voor krijgen om zijn huurschuld af te betalen.
Donderdag 3 September
Mijn vader heeft ons geholpen alle meubels van de benedenverdieping van Berts huis buiten te zetten. De houtwurmen kwamen eruit kruipen om te zonnebaden. Toen we de kleden opnamen ontdekten we dat Bert jarenlang heeft rondgelopen op een laag vuil, oude kranten, kaarspelden, knikkers en dode muizen. We hebben de kleden op de waslijn gehangen en de hele middag geklopt, maar het stof bleef er onophoudelijk uitwolken. Om vijf uur raakte Pandora helemaal opgewonden. Ze zei dat ze een patroon te voorschijn zag komen op een van de kleden, maar bij nadere inspectie bleek het een fijngetrapt stuk krentencake te zijn. Morgen gaan we terug met de tapijt-shampooër van Pandora’s moeder. Pandora zegt dat hij getest is door de consumentenbond, maar ik wil wedden dat hij nog nooit zoiets smerigs als dat krot van Bert heeft hoeven schoonmaken.
Vrijdag 4 September
Ben zojuist getuige geweest van een wonder! Vanmorgen waren Berts kleden nog donkergrijs van kleur. Nu blijkt een een rode Axminster en het ander een blauwe Wilton te zijn. De kleden hangen te drogen op de waslijn. We hebben alle vloeren schoongeschraapt en de meubels schoongemaakt met een schimmeldodend ontsmettingsmiddel. Pandora heeft de gordijnen eraf gehaald, maar ze vielen uit elkaar nog voor ze ze in de wasbak had.
Bert heeft de hele tijd in een ligstoel zitten klagen en kritiek leveren. Hij ziet niet in wat er zo erg aan is in een vies huis te wonen. Wat is er zo erg aan om in een vies huis te wonen?
Zaterdag 5 September
Vanmorgen heeft mijn vader Berts lege flessen naar de drankwinkel gebracht. De achterbak, de achterbank en de vloer van de auto stonden vol met lege flessen. De hele auto stonk naar bier. Onderweg stond hij zonder benzine en belde hij de wegenwacht, de AA. De man van de AA was erg onbeleefd, hij zei dat mijn vader niet de Automobile Association nodig had maar de Anonieme Alcoholisten!
Zondag 6 September
EERSTE KWARTIER
Berts huis ziet er prima uit. Alles glanzend en brandschoon. We hebben zijn bed in de woonkamer gezet zodat hij in zijn bed naar de televisie kan kijken. Pandora’s moeder heeft heel artistieke bloemstukken gemaakt en Pandora’s vader heeft een hondenluik gemaakt in de achterdeur zodat Bert niet steeds op hoeft te staan om de deur voor Sabre open te doen. Morgen trekt Bert erin.
Maandag 7 September
Een luchtpostbrief van Hamish Mancini.
Ha die Aid!
Hoe is ‘t? Ik hoop dat Pandoragewijs alles kits is? Ze klinkt het absolute einde! Van Schotland helemaal uit m’n bol gegaan. Te gek, joh! Jij bent een wereldmens, Aid! Ik denk dat ik ietwat getraumatiseerd was toen wij met elkaar optrokken, maar dokter Eagelburger (mijn psychiater) doet wonderen met mijn libido. Mammie is echt van de kaart op het ogenblik, nummer vijf blijkt een tv en heeft een nog betere collectie Calvin Kleins dan zij! Vind jij de herfst ook zo’n afknapper? Al die maffe bladeren overal!
Adio, maatje!!! Hamish
Ik heb het aan Pandora en aan mijn vader en Bert laten lezen, maar niemand heeft er een woord van begrepen. Bert heeft een hekel aan Amerikanen omdat ze pas zo laat de oorlog in kwamen of zoiets.
Bert is nu in zijn schone huis. Hij heeft ons niet bedankt, maar hij lijkt heel gelukkig.
Dinsdag 8 September
Donderdag weer naar die gore rotschool. Ik heb mijn uniform gepast maar ik ben er zo ver uitgegroeid dat mijn vader morgen een nieuw voor me moet kopen.
Hij heeft gloeiend de pest in, maar ik kan het toch zeker ook niet helpen dat ik een periode van groei doormaak. Ik ben nu nog maar vijf centimeter korter dan Pandora. Mijn ding blijft constant op twaalf centimeter.
Dit is mijn boodschappenlijstje:
| Blazer | £29,99 |
| 2 grijze broeken | £23,98 |
| 2 witte overhemden | £11,98 |
| 3 paar zwarte sokken | £2,37 |
| 2 grijze truien | £7,98 |
| 1 gymbroek | £4,99 |
| 1 gymshirt | £3,99 |
| 1 trainingspak | £11,99 |
| 1 paar sportschoenen | £7,99 |
| 1 paar rugbyschoenen met noppen | £11,99 |
| 1 paar rugbysokken | £2,99 |
| Rugbybroek | £4,99 |
| Rugbyshirt | £7,99 |
| Adidas sporttas | £4,99 |
| 1 paar zwarte schoenen | £15,99 |
| 1 rekenmachine | £6,99 |
| vulpen en podood set | £3,99 |
| Geodriehoek e.d. | £2,99 |
Mijn vader kan best honderd pond missen. Zijn afvloeiingscheque moet enorm geweest zijn, dus waarom hij zo op zijn bed ligt te kreunen weet ik niet. Hij is gewoon gierig! Hij heeft niet eens met echt geld betaald! Hij betaalde met zijn American Express Kaart.
Pandora bewonderde mij erg in mijn nieuwe uniform. Ze zegt dat ik best kans maak om prefect te worden.
Woensdag 9 September
Oma belde op. Ze is erachter gekomen dat Doreen en Maxwell mee waren naar Skegness. Ze zal nooit meer één woord met mijn vader wisselen.
Donderdag 10 September
Een trots begin van het nieuwe schooljaar. Ik ben prefect! Mijn eerste taak is te letten op laatkomers. Ik moet bij de opening in het hek wachten en iedereen opschrijven die stiekem probeert de school in te sluipen. Pandora is ook prefect geworden. Zij heeft de opdracht de orde in de lunchqueue te handhaven. Vandaag heb ik mijn nieuwe rooster gekregen van mijn nieuwe klassenleraar, meneer Doek. Daarin staan mijn O niveau vakken, en de CSE lessen, en bovendien de vakken wiskunde, Engels, gymnastiek en vergelijkend godsdienstonderwijs, die verplicht zijn. Maar je mag wel kiezen uit de culturele en creatieve vakken. Dus heb ik gekozen voor mediastudie (doodgemakkelijk, alleen maar kranten lezen en tv kijken) en Ouderschap (vooral lessen in seks hoop ik). Meneer Doek geeft les in Engelse literatuur dus zullen we vast goed kunnen opschieten. Ik moet onderhand wel de meest belezen leerling van de school zijn. Ik zal hem kunnen helpen als hij het niet meer weet. Mijn vader vijf pond gevraagd voor een schoolreisje naar het British Museum. Hij kreeg het op zijn heupen en riep: ‘Wat is er met ons kosteloos onderwijs gebeurd?’ Ik zei dat ik het niet wist.
Vrijdag 11 September
Een lang gesprek gehad met meneer Doek. Ik heb hem uitgelegd dat ik een kind uit een éénoudergezin ben met een werkloze, slechtgehumeurde vader. Meneer Doek zei dat ik wat hem betreft de spruit kan zijn van een zwarte, lesbische moeder met één been en een Arabische, gebochelde dwerg met lepra, zolang mijn opstellen maar helder, intelligent en niet pretentieus zijn. Dat moet dan zeker individuele begeleiding voorstellen!
Zaterdag 12 September
‘s Morgens een helder, intelligent en niet pretentieus opstel geschreven over de Schotse dierenwereld, ‘s-Middags in Sainsbury’s gewinkeld met mijn vader. Zag Rick Lemon staan weifelen bij de groenten- en fruitafdeling. Hij zei dat het kiezen van fruit een duidelijk politieke daad is. Zuid–Afrikaanse appels, Franse Golden Delicious, Israëlische sinaasappels, Tunesische dadels en Amerikaanse grapefruits wees hij af. Ten slotte nam hij Engelse rabarber. ‘Hoewel,’ zei hij, ‘de vorm fallisch en mogelijk seksistisch is.’ Zijn vriendin Tiet (afkorting van Titia) gooide intussen de kar vol bonen en bruine rijst. Ze droeg een lange rok maar zo nu en dan ving ik een glimp op van haar harige enkels. Mijn vader zei dat hij veel liever een gladgeschoren been ziet. Mijn vader houdt van kousen, jarretels, minirokjes en decolletés. Hij is hopeloos ouderwets.
Zondag 13 September
Naar Blossom geweest. Pandora rijdt niet meer op haar omdat haar benen zowat tot bij de grond komen. Volgende week krijgt Pandora een echt paard. Het heet Ian Smith. De mensen van wie ze het gekocht hebben, woonden vroeger in Afrika in Zimbabwe. Morgen is mijn moeder jarig. Ze wordt zevenendertig.
Maandag 14 September
VOLLE MAAN
Voor school mijn moeder opgebeld. Er werd niet opgenomen. Ze lag vast nog in bed met die gore rat van een Lucas. Schoollunches stellen nu helemaal niets meer voor. Jus schijnt afgeschaft te zijn en de vla en de warme toetjes ook. Een doorsneemenu is: hamburger, gebakken bonen, chips, kartonnetje yoghurt of een donut. Dat is onvoldoende om gezonde botten en pezen mee op te bouwen. Ik denk erover om een protest in te dienen bij mevrouw Thatcher. Als we straks apathisch worden en morele ruggengraat missen is dat niet onze schuld. Misschien wil mevrouw Thatcher eigenlijk dat we in de komende jaren te zwak zijn om te demonstreren.
Dinsdag 15 September
Barry Kent is drie keer te laat gekomen in één week. Dus is het mijn droeve plicht hem te rapporteren bij meneer Scruton. Te laat komen is een teken van een ontregeld brein. Dus mag hij niet ongestraft blijven.
Woensdag 16 September
Vrijdag gaan we met de klas naar het British Museum. Pandora en ik gaan in de bus naast elkaar zitten. Zij zal haar Guardian mee van huis nemen zodat we enige privacy kunnen hebben.
Donderdag 17 September
Een lezing over het British Museum gehad van juffrouw Fossington-Gore. Ze zei dat het een fascinerende schatkamer is van ‘s mensheids verworvenheden. Niemand luisterde naar haar. Iedereen keek naar de manier waarop ze over haar linkerborst streek wanneer ze opgewonden raakte.
Vrijdag 18 September
2 uur ‘s nachts Net terug van Londen. Buschauffeur werd een snelheidsmaniak op de snelweg. Te diep geschokt door deze ervaring om nog een helder of intelligent verslag te doen van deze dag.
Zaterdag 19 September
De school zal vast wel een duidelijk verslag willen hebben van een onbevooroordeelde getuige van alles wat er gebeurd is onderweg naar, tijdens en op de terugweg van ons schoolreisje naar Londen. Ik ben de enige die daarvoor in aanmerking komt. Hoeveel andere kwaliteiten Pandora ook mag bezitten zij heeft niet mijn stalen zenuwen.
Het bezoek aan het British Museum van Klas 4D
7 uur ‘s-morgens: In de bus stappen.
7.05: Meegebrachte brood opgegeten en pakje sap opgedronken.
7.10: Bus stopt omdat Barry Kent moet overgeven.
7.20: Bus stopt omdat Claire Neilson naar de wc moet.
7.30: Bus verlaat schoolplein.
7.35: Bus terug naar school om handtas van juffrouw Fossington-Gore op te halen.
7.40: Buschauffeur vertoont eigenaardig gedrag.
7.45: Bus stopt omdat Barry Kent weer moet overgeven.
7.55: Naderen snelweg.
8 uur: Buschauffeur stopt de bus en vraagt iedereen op te houden met V-signalen aan vrachtauto’s te geven.
8.10: Buschauffeur verliest geduld. Weigert snelweg op te gaan tot ‘verdomde juf kinderen in bedwang heeft’.
8.20: Juffrouw Fossington-Gore slaagt erin iedereen op zijn plaats te krijgen.
8.25: Snelweg op.
8.30: Iedereen zingt ‘Een potje met vet’.
8.35: Iedereen zingt ‘Een petje met snot’.
8.45: Buschauffeur stopt het zingen door luid gebrul.
9.15: Buschauffeur rijdt tankstation binnen. Hij wordt betrapt op drinken uit een heupflesje.
9.30: Barry Kent deelt chocoladerepen uit die hij gestolen heeft in de zelfbedieningswinkel van het tankstation. Juffrouw Fossington-Gore kiest een Bounty.
9.40: Barry Kent geeft over in de bus.
9.50: Twee meisjes in de buurt van Barry Kent geven over.
9.51: Buschauffeur weigert te stoppen op de snelweg.
9.55: Juffrouw Fossington-Gore dekt kots af met zand.
9.56: Juffrouw Fossington-Gore kotsmisselijk.
10.30: Bus kruipt voort over vluchtstrook; alle andere banen afgezet voor werkzaamheden.
11.30: Gevecht breekt uit op de achterbank bij het naderen van het einde van de snelweg.
11.45: Einde van het gevecht. Juffrouw Fossington-Gore vindt de Eerste Hulp-doos en behandelt de gewonden. Barry Kent moet voor straf naast de chauffeur zitten.
11.50: Bus geeft het op bij Swiss Cottage.
11.55: Buschauffeur geeft het op bij wegenwachtman.
12.30: Klas 4D neemt stadsbus naar St.-Pancras.
1 uur: Klas 40 loopt van St.-Pancras naar Bloomsbury.
1.15: Juffrouw Fossington-Gore klopt aan bij Tavistock House en vraagt of dr. Laing Barry Kent even wil onderzoeken. Dr. Laing in Amerika voor serie lezingen.
1.30: British Museum binnengegaan. Adriaan Mole en Pandora Braithwaite diep onder de indruk van de erfstukken van de wereldcultuur. Rest van klas 4D door het dolle: gieren om naakte beelden en krijgertje spelen met zaalwachten.
2.15: Juffrouw Fossington-Gore zenuwinzinking. Adriaan Mole probeert schoolhoofd op te bellen (collect). Hoofd bij stakingsbijeenkomst van de huishoudelijke staf, kan niet gestoord worden.
3 uur: Bewakingsdienst van museum drijft klas 40 bijeen en laat ze buiten op de trap plaatsnemen.
3.05: Amerikaanse toeristen fotograferen Adriaan Mole en zeggen: ‘Wat leuk zo’n typisch Engelse schooljongen.’
3.15: Juffrouw Fossington-Gore herstelt zich en neemt klas 4D mee op een rondleiding door Londen.
4 uur: Barry Kent springt in de fontein van Trafalgar Square zoals voorspeld door Adriaan Mole.
4.30: Barry Kent verdwenen. Laatst gezien op weg naar Soho.
4.35: Politie arriveert. 4D mee naar politiebureau. Laten bus komen. Bellen nieuwe aankomsttijd door aan ouders. Bellen Hoofd thuis op. Claire Neilson krijgt hysterische aanval. Pandora Braithwaite zegt tegen juffrouw Fossington-Gore dat ze het beroep van leraar te schande maakt. Juffrouw Fossington-Gore stemt ermee in haar ontslag te nemen.
6 uur: Barry Kent aangetroffen in een seksshop waar hij betrapt is op diefstal van een tube Laat–’m-groei-en-crème en twee kietelcondooms.
7 uur: Bus verlaat politiebureau met politie-escorte.
7.30: Politie-escorte zwaait ten afscheid.
7.35: Buschauffeur smeekt Pandora Braithwaite de orde te handhaven.
7.36: Pandora Braithwaite handhaaft de orde.
8 uur: Juffrouw Fossington-Gore stelt haar ontslagaanvrage op.
8.30: Buschauffeur verandert in een snelheidsmaniak.
8.40: Aankomst. Met rokende banden. Klas 4D sprakeloos van doodsangst. Juffrouw Fossington-Gore afgevoerd door meneer Scruton. Ouders protesteren. Buschauffeur aangehouden door de politie.
Zondag 20 September
LAATSTE KWARTIER
Krijg nog steeds angstaanvallen als ik aan Londen, cultuur of aan de Mi denk. Pandora’s ouders overwegen officiële klachten in te dienen tegen iedereen die ze maar kunnen bedenken.
Maandag 21 September
Meneer Scruton heeft Pandora en mij gecomplimenteerd met onze leiderschapskwaliteiten. Juffrouw Fossington-Gore met ziekteverlof. Alle toekomstige schoolreisjes zijn geannuleerd.
Dinsdag 22 September
De politie heeft de aanklacht tegen de buschauffeur ingetrokken omdat het bewijsmateriaal aantoonde dat er sprake was van uiterste provocatie. De seksshop heeft zijn aanklacht ook ingetrokken omdat Barry Kent officieel nog een kind is. Een kind! Barry Kent is nooit van zijn leven een kind geweest!
Woensdag 23 September
Meneer Scruton heeft mijn verslag van het schoolreisje gelezen. Hij heeft mij er twee goede aantekeningen voor gegeven. Vandaag werd op het Nieuws gezegd dat het British Museum overweegt geen schoolklassen meer toe te laten.
Donderdag 24 September
Pandora en ik genieten samen van de laatste herfstdagen door de geur van herfstvuurtjes op te snuiven en door de bladeren te lopen. Dit is het eerste jaar dat ik een kastanjeboom voorbij kan lopen zonder er een stok in te gooien. Pandora zegt dat ik snel rijper word.
Vrijdag 25 September
Conkers gespeeld met Nigel vanmiddag. Vijf prachtige joekels van kastanjes gevonden en daarmee die van Nigel tot moes geslagen. Ha! Ha! Ha!
Zaterdag 26 September
Blossom meegenomen naar Bert. Hij kan niet zo ver meer lopen tegenwoordig.
Blossom is verkocht aan een rijke familie. Een meisje dat Camilla heet, moet op haar leren paardrijden. Pandora zegt dat Camilla zo bekakt praat dat ze niet te verstaan is. Bert was intreurig. Hij zei: ‘Jij en ik zijn voor het slachthuis.’
Zondag 27 September
Blossom ging om halfelf weg. Ik heb haar een appel van 16 p. gegeven om haar aandacht af te leiden van het droevige afscheid. Pandora rende nog achter de auto aan en schreeuwde: ‘Ik ben van gedachten veranderd!’ maar hij reed gewoon door. Pandora is ook van gedachten veranderd over Ian Smith. Ze wil nooit meer één paard of pony zien. Ze wordt verteerd door schuldgevoelens over Blossom.
Ian Smith arriveerde om halfdrie ‘s middags en werd teruggestuurd. Hij had een woeste uitdrukking op zijn zwarte gezicht toen hij in zijn box weggereden werd. Pandora’s vader gaat morgenochtend vroeg naar de bank om de cheque die hij donderdag had uitgeschreven te annuleren. Hij had ook een woeste uitdrukking op zijn gezicht.
Maandag 28 September
NIEUWE MAAN
Er is iets mis met Berts benen. De dokter zegt dat hij dagelijks verzorging nodig heeft. Ik ben er vandaag geweest maar Bert is te zwaar voor mij om te verslepen. De wijkverpleegster denkt dat Bert beter naar het Wethouder Cooper Zonneschijn Tehuis kan gaan. Maar ik denk van niet. Ik kom er altijd langs op weg naar school. Het lijkt wel een museum. De oude mensen zien er uit als museumstukken.
Bert, jij bent een onwijs oude man die van Sabre, bietjes en Woodbines houdt.
Wij hebben niets gemeen ik ben veertien en een halfjaar oud, jij negenentachtig, jij stinkt, ik niet.
Waarom wij vrienden zijn is me een raadsel.
Dinsdag 29 September
Bert kan niet goed opschieten met zijn wijkverpleegster. Hij zegt dat hij niks geen zin heeft om een vrouw aan zijn intieme delen te laten rommelen. Persoonlijk zou ik daar geen bezwaar tegen hebben.
Woensdag 30 September
Ik ben blij dat september bijna voorbij is. Hij heeft alleen maar narigheid gebracht. Blossom weg. Pandora triest. Bert op zijn laatste benen. Mijn vader nog steeds werkloos. Mijn moeder nog steeds verkikkerd op die engerd van een Lucas.