Niemandsverdriet

Bar en boos het weer

mijn gemoed evenzeer

ze lijkt gelijk met de seizoenen op te gaan

dat heeft ze altijd gedaan

in de zomer zet ik de bloemetjes buiten

in de winter schreeuw ik tegen ruiten

ben buiten zinnen

waar moet ik in godsnaam beginnen

mijn gestel is teer

bij het minste geringste gaat het op en neer

gelijk een ijzeren veer

waarop ik dan concludeer

ik ben een portie niemandsverdriet

dat zijn gevoel uit dat het giet.