"Bent u Hieke-van-de-hoek?" vraagt hij aan Hieke.
"Ja," zegt Hieke.
"En woont u hier óp de hoek?"
"Natuurlijk," zegt Hieke.
De postbode bladert in een stapel papieren en trekt er eentje tussen uit.
"Wilt u hier dan even tekenen?" vraagt hij aan Hieke.
Dat wil Hieke wel. Ze tekent Pop Miep, die heel ongelukkig in een kartonnen doos ligt.
"Hier," zegt ze wanneer het klaar is.
De postbode kijkt
naar zijn papier en
kucht even.
"Juist ja," zegt hij.
Dan pakt hij een doos uit zijn fietstas en geeft die aan Hieke.
"Eén retour-afzender," zegt hij er bij.
Maar Hieke weet wel beter.
"Dat is geen retour-afzender," roept ze uit, "dat is Pop Miep in haar kartonnen doos!"
"Dat kan," zegt de postbode, "maar hij is retour-afzender." Hij stapt op zijn fiets en rijdt verder.
Hieke zet de kartonnen doos op de grond en maakt hem open.
"Pop Miep!" gilt ze heel hard. Pop Miep-die-maar-één-oog-heeft ligt heel ge duldig in de doos te slapen. Met het boekje dat Hieke toch dubbel had nog in haar hand.
"O Pop Miep!" roept Hieke weer. "Wat zal je een honger hebben."
Huppelend neemt ze Pop Miep mee naar de keuken om lekkere blokjes voor haar te koken. Die rot kartonnen doos krijgt een harde trap van Hieke.